نخستین چیزی که برای هر آنکه به مقایسهی رویا-محتوا و رویا-افکار بپردازد روشن میشود این است که عمل تراکم به مقیاسی وسیع انجام گرفته است. رویاها در مقایسه با دامنه و غنای رویا-افکار، کوتاه، لاغر و موجزند. اگر رویایی را بنویسیم ممکن است شاید نیمی از صفحه را پر کند. شرح رویا-افکاری که پایهی آن است ممکن است شش، هشت یا چند ده برابر آن باشد. این نسبت در رویاهای مخنلف تغییر میکند؛ ولی تا آنجایی که تجربهی من میگوید جهت آن هرگز تغییر نمیکند. معمولا انسان میزان تلخیصی که صورت میگیرد کم برآورد میکند، چون انسان تمایل دارد رویا-افکارب را که آشکار شده است بهمثابه تمام اطلاعات تلقی کند، در حالی که اگر کارِ تفسیر بیشتر ادامه یابد ممکن است افکار باز هم بیشتری که در پس رویا پنهان است آشکار شود.
اندیشهی آگاهانه محصول کارخانهی اندیشهی ماست، و رویا پنجرهای است به کارگاه ساخت اندیشه.
مدیر خوب صرفا به تولید محصول توجه ندارد، بلکه کیفیت کارگاه ساخت را نیز رصد میکند.
http://t.me/will_to_morality