دوست عزیز من
آنچه تو بر ذمه‌ی خویش می‌گذاری، آنچه نزد تو باری است که جزء وجودِ خودت هست، آن تقصیری که تو به گردن می‌گیری، باری مشترک است که همه‌ی ما را له و نابود می‌کند، اما تو فیلسوفی و فیلسوف بلاکش جامعه است... پس تو آن بار را به طرز وحشتناکی به دوش می‌کشی طوری که آن را از پوست و گوشت و استخوان خودت می‌بینی، زخمی چرکین که درمانش مرگ تو می‌نماید، اما این تو نیستی، تو صرفا باری را جانانه می‌کشی.