all roads lead to wayf

آپدیت اینستاگرام ویف بویز با کپشن
۱۵ دقیقه دیگه میبینمتون
#instagram

Q11.
💬: اینکه می‌تونید آزادانه خودتون رو نشون بدید، برای اعضا چه معنی‌ای میده؟

جونمیونگ:
فکر میکنم همونطور که درباره‌ی موسیقی‌ای که انتخاب می‌کنم یا استایلی که روی صحنه دارم مسئولیتش با خودمه، باید مسئولیت نتیجه‌ش رو هم قبول کنم. برای همین بیشتر وقت میذارم و بهش فکر می‌کنم و بیشتر تمرین می‌کنم.

رایان:
آزادی یعنی اینکه بتونی خود واقعیت رو بدون تظاهر نشون بدی. ولی چون این انتخاب خودمه، فکر می‌کنم چه نتیجه خوب باشه چه بد، کسی نمی‌تونه منو سرزنش کنه.

اندرسون:
آزادی اینکه "هر کاری دلت خواست بدون فکر انجام بدی" نیست. آزادی یعنی بهت اعتماد کنن که انتخاب خودتو داشته باشی و آماده باشی که ازش دفاع کنی.
چون اجازه داریم خودمون باشیم، مسئولیت داریم چیزی که منتشر می‌کنیم صادقانه، هدفمند و چیزی باشه که بتونیم بهش افتخار کنیم.

Q10.
💬: اسم فندومتون هنوز معلوم نشده. اسم خاصی تو ذهنتون هست؟

جونمیونگ:
فعلا رازه. یکم دیگه تحمل کنید!

اندرسون:
چندتا ایده تو ذهنم دارم، ولی هنوز نمی‌خوام بگم.

سموئل:
من هیچوقت برای فندوم اسم انتخاب نکردم. خیلی سخته.

Q9.
💬: گفتید میخواید مسیر متفاوتی از کیپاپ فعلی برید، ولی در عین حال گفتید به کیپاپ احترام میذارید. دقیقاً منظورتون چیه؟

جونمیونگ:
من واقعا به سطح بالای اجرای صحنه‌ای و مهارت‌ هایی که کیپاپ داره احترام میذارم. ما میخوایم این نقاط قوت رو حفظ کنیم، ولی در کنارش چیزهایی که واقعا دوست داریم و احساس می‌کنیم رو صادقانه‌تر نشون بدیم.

اندرو:
من خیلی برای نظم، اجراها و خلاقیتی که کیپاپ به خاطرش معروفه احترام قائلم. کیپاپ تونسته هنرمندها و طرفدارها رو از سراسر دنیا به همدیگه وصل کنه و ما هم می‌خوایم همین مسیر رو ادامه بدیم.
ما نمی‌خوایم کیپاپ رو رد کنیم، فقط می‌خوایم آزادی بیشتری بهش اضافه کنیم و نشون بدیم که توی این فضا راه‌ های مختلفی برای بودن و نشون دادن خودمون وجود داره.

Q8.
💬: ویف برای خود اعضا یعنی چی؟ اگه بخواید با یک کلمه توصیفش کنید چی میشه؟

جونمیونگ:
ویف جاییه که هر کسی بتونه خودش رو پیدا کنه و بدون ترس از چیزی همون آدمی باشه که واقعا هست.

رایان:
حس خونه میده. بیشتر از اینکه شبیه کار باشه انگار فقط دارم موسیقی میسازم و هر وقت حوصله‌م سر می‌ره استراحت می‌کنم. جایی هست که بهمون اعتماد دارن و اجازه میدن هر کاری که دوست داریم انجام بدیم.

اندرو:
ویف بیشتر از اینکه یه کمپانی باشه، یه فضای خلاقانه‌ست.

اندرسون:
برای من ویف‌بیشتر یه خانواده و یه فضای خلاقه تا یه کمپانی. هیچکس سعی نمی‌کنه ما رو تبدیل به آدمی کنه که نیستیم. بهمون اعتماد دارن که خودمون باشیم، چیزای جدید امتحان کنیم، اشتباه کنیم و با هم ببینیم ویف‌بویز تا کجا می‌تونه پیش بره.

سموئل:
برای من ویف جاییه که می‌تونم با خودم صادق باشم. می‌تونم بدون اینکه بخوام خودمو توی یه چارچوب و قالب خاصی جا بدم، خودم رو از طریق موسیقی یا حتی ظاهرم نشون بدم. یه کمپانی خانوادگی که همه با هم رشد می‌کنیم.

Q7.
💬: گفتید نمی‌خواید خودتون رو توی چارچوب "کیپاپ نسل پنجم" محدود کنید و از عبارت "کیپاپ جدید" استفاده کردید. یعنی دقیقا چه فضایی؟

جونمیونگ:
همین که خودمون باشیم.

رایان:
یک آدم معمولی بودن.

اندرو:
یعنی در عین احترام گذاشتن به چیزی که از قبل وجود داشته، آزادی بیشتری برای بیان خودمون داشته باشیم.

اندرسون:
ما می‌خواستیم فضایی برای خودمون داشته باشیم که فقط بتونیم خودمون باشیم. این حس توی موسیقیمون هم معلومه.

سموئل:
صداقت و بی‌پرده بودن و آزادی داشتن برای بیان و بروز خودت.

Q6.
💬: غیر از واتربامب، دوست دارید روی چه استیج‌هایی اجرا کنید؟ مثلاً رولینگ‌ لاود یا کوچلا؟

جونمیونگ:
دوست دارم یه جایی اجرا کنم که طبیعت و حیوون‌هاش کنار هم باشن، مثلا وسط دشت‌ های آفریقا.

رایان:
نمی‌دونم.

اندرو:
فقط دلم می‌خواد برم تا خرتناق خوش بگذرونم. اگه یه روز اونجاها اجرا کنیم خیلی خفن میشه.

اندرسون:
ویف‌چلا در راهه. 😎

Q5.
💬: موقع آماده شدن برای دبیو، خاطره‌ای هست که یادتون مونده باشه؟

جونمیونگ:
فکر کنم بامزه‌ ترینش اون دعوای الکی‌ای بود که با اندرو داشتم. دوربین‌های مداربسته هم ضبطش کرده بودن و الان هر وقت نگاهش می‌کنیم میشاشیم از خنده.

رایان:
یه بار با بچه‌ها رفتیم کنار رودخونه. وقتی صبح داشتیم برمی‌گشتیم، طلوع آفتاب خیلی قشنگ بود و همون بیشتر از همه یادم مونده.

اندرو:
برای منم همون دعوام با جونمیونگ از همه به یاد موندنی‌تره. بعد از اون دعوا حتی صمیمی‌تر هم شدیم.

اندرسون:
اولین باری که همه با هم رفتیم فرودگاه خیلی خوش گذشت. با ویف تقریباً هر روز باحاله، واسه همین اتفاق خاصی نیست، ولی سفر کردن با بچه‌ها همیشه لذت‌ بخشه.

سمموئل:
واتربمب.

Q4.
💬: یه سلامی به خواننده‌ها و طرفدارای هایپ‌بیست بکنید!

جونمیونگ:
سلام!! بالاخره دبیو کردیم! از این به بعد قراره جنبه‌ های مختلف و جذابی از گروهمون رو نشونتون بدیم، پس لطفا کلی ازمون حمایت کنید!

رایان:
سلام همگی، من رایانم. دوستتون دارم.

اندرو:
سلام! من اندروام!! خوشبختم :))

اندرسون:
واساپ! من اندرسون از ویف‌بویز هستم.

سموئل:
واساپ! من سموئلم.

Q3.
💬: بالاخره فردا دبیو می‌کنید! الان چه حسی دارید؟

جونمیونگ:
هم خیلی مشتاقم، هم خیلی استرس دارم.

رایان:
حالم خوبه.

اندرو:
راستش خیلی آروم‌ تر از چیزی هست که فکر می‌کردم. چون همین الان هم داریم روی آهنگ بعدی کار می‌کنیم، بیشتر از اینکه تو حال‌وهوای دبیو بمونم، حس می‌کنم مدام داریم میریم جلو.

اندرسون:
هم هیجان دارم، هم یه کم استرس. بیشتر نگرانم مردم چی فکر می‌کنن. ولی از همه بیشتر منتظرم که بتونم اینو به مادربزرگم نشون بدم.

سموئل:
دیگه از اینجا به بعد همه‌ چیز واقعا شروع می‌شه!!

Q2.
💬: قبل از دبیو روی استیج واتربامب اجرا داشتید! اجرا چطور بود؟

جونمیونگ:
همین که قبل از دبیو فرصت داشتم روی همچین استیج بزرگی برم برام خیلی ارزشمند بوده. انرژی مردم هم خیلی بیشتر از چیزی بود که انتظار داشتم، واقعاً خیلی خوش گذشت‌.

رایان:
خیلی باحال بود. واقعاً هیجان زده شده بودم، چون آدمای خیلی زیادی اونجا بودن.

اندرسون:
انرژی جمعیت فوق‌العاده بود، همه‌چیز عالی بود... فقط آخرش کامل خیس شده بودم. وقتی همه‌مون رو روی اون صحنه دیدم، به همه مسیری که با هم طی کرده بودیم افتخار کردم.

Q1.
💬: همونطور که اسم آهنگ دبیوتتون "wayf boys do" هست، واقعا دوست دارید چه مدل موسیقی‌ای بسازید؟

جونمیونگ:
من عاشق رقصیدنم، برای همین هر سبک موسیقی‌ای که بهم اجازه بده انرژیمو آزادانه نشون بدم رو دوست دارم.

رایان:
دوست دارم روند رشد و پیشرفتمون رو از طریق موسیقی نشون بدیم. هایپرپاپ، آر‌اند‌بی، هیپ‌هاپ، جَز... از این سبکا.

اندرو:
می‌خوام بدون تظاهر یا زور و فشار، احساسات واقعیمون رو همونطور که هست نشون بدیم.

اندرسون:
ما فقط دوست داریم هر چیزی که همون لحظه حس می‌کنیم رو با بقیه به اشتراک بذاریم. قرار نیست خیلی فلسفی یا پیچیده باشه، فقط عاشق موسیقی‌ ساختنیم.

سموئل:
به‌عنوان یه موزیسین، دوست دارم داستان خودمو صادقانه تعریف کنم. از نظر سبک هم موسیقی‌ای که احساسات رو به خوبی منتقل کنه، مثل پاپ، بالاد و آر‌اند‌بی.