وقتی که داریم در موردِ یک دنیای نیمه ویران صحبت می‌کنیم، مشخصا باید دنیاسازی به حد کافی قدرتمند باشه. مثلا وظیفه‌ی داستانه که محیط‌های خوب درست کنه. دلیلش هم خیلی سادست؛ برای اثری که شخصیت محور بودنش محدوده به سه تا کاراکتر (که تازه من می‌گم دوتاشون مهمن، سومی هم develope نداره) باید به کمک محیط یک فضایی درست کنه که شخصیت‌ها و ماجراهای جالب پیش بیان. اتفاقا Stellar Blade توی شروع این رو عالی درک می‌کنه. حدودِ ۲ ساعت اول توی یک مِگا-سیتی متروکه‌ست که کاملا با محیطش داستان می‌گه، پشت هر پیچ و توی هر کوچه‌ش یک خبری هست.