حالا که در مورد مجله‌ی Dragon نوشتم دلم نمیاد در مورد یکی از بهترین offspringهاش صحبت نکنم:
Dragonlance

این Dragonlance ایده‌ش از همین مجله‌ها میاد و به مرور بزرگتر می‌شه و کلی TTRPG و رمان مخصوص خودشو می‌گیره. در حدی که من حدس می‌زنم از لحاظ وسعتِ دنیا و تعداد زمان بینِ بزرگترین‌های تاریخ فانتزی باشه.

یه بخش بزرگی از نوجوونی من به خوندن کتاب‌هاش گذشت. اگه درست یادم باشه سال ۹۰ یا ۹۱ بود که یه وبلاگی شروع کرد به انتشار فصل به فصل ترجمه‌ی جلد اولش (Dragons of Autumn Twilight)‌ و متاسفانه وسط کار هم ولش کرد. اما اینقدر دوستش داشتم که خودم با هر بدبختی‌ای بود (انگلیسیم تعریفی نداشت) تا آخرِ سه‌گانه‌ی اولش رو خوندم و چند سال بعد هم تک و توک رمان‌هاش رو خوندم. اگه بخوام در مورد روایت و شخصیت‌پردازی و... بگم نوستالژیک هستن، اما ارزش ادبی ندارن (مهمم نیست). اما توی دنیاسازی و فان بودن بی‌نظیرن و هنوز هم خیلی رندوم یادشون میوفتم و حس خوبی بهم می‌دن.

به نظرم Dragonlance یکی از Hidden Gemهای فانتزیه، ندیدم بیرون از جمع‌های کوچیکِ طرفدارهای سرسخت کسی در موردش صحبت کنه. اما بدون شک ارزش خوندن داره.