این چند هفته وحشتناک درگیر بودم، از کنسرت دو هفته‌ی آینده (به محض اومدن مجوز اینجا مینویسم در موردش) بگیرین تا کنسرتِ دو ماه آینده و مشقای دانشگاه (نمی‌فهمم چرا اینقدر زیادن، واقعا تصور می‌کردم ارشد سبک‌تره) در کل به اون نقطه‌ای رسیدم که تقریبا مصرفِ هنرم صفره.

تنها چیزی که از هفته‌ی پیش دارم و حس می‌کنم ارزش صحبت کردن داره اینه که Doom: The Dark Ages رو استارت زدم و خیلی داره بهم خوش می‌گذره. فکر کنم از سری Doom فقط یکی رو بازی نکرده باشم، اگه اشتباه نکنم کل Lore رو می‌دونم و شاید بزرگترین طرفدارش نباشم، اما همیشه ازش خیلی لذت بردم. به نظرم Doom دقیقا نمونه‌ی کامل چیزیه که Rules of Cool رو درست درک کرده، کلا Doom بازی کردن حسی رو می‌ده که خیلی کم تونستم تجربه کنم، برای من حداقل فقط با خود Doom این قضیه پیش میاد و حتی اسمی براش ندارم.