و نمی‌دونم واقعا، به نظرم MTV لیاقت داره بابت خیلی چیزها کردیت بگیره. کاملا می‌دونم که شبیه یه پیرمرد به نظر میام که نوستالژی گوشه‌ی دیوار خفتش کرده؛ اما نابودی موزیک ویدیوها، تقلیلشون به یکسری ویدیوی ۳۰ ثانیه‌ای توی اینستاگرام و تیک‌تاک، باعث شد ما یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین گفتمان‌های هنری معاصر رو از دست بدیم. موزیک ویدیوهای رسما sandbox بودن برای سینما، کافیه به تدوین‌ها نگاه کنین. غیرممکن بود ما صحنه‌های موندگاری مثل اپنینگِ Trainspotting از دنی بویل رو بدونِ تکنیک‌های موزیک ویدیوها داشته باشیم.

اما خب به نظر نمیاد سینما توی موقعیت خوبی باشه و در مورد موزیک ویدیو هم... دیگه نمی‌شه گفت بردنش بیمارستان و ایشالا خوب می‌شه چون قطعا مُرده و جایی توی دنیای ۲۰۲۵ نداره. من چند سالی هست که می‌گم سینما قراره اون جایگاهی که داشت رو کامل از دست بده و تقریبا شبیه تئاتر بشه، شاید بهتره از آخرین فیلم‌های پرخرج لذت ببرین چون احتمالا از ۲۰۳۰ به بعد قرار نیست خیلی داشته باشیم (نه، Ai نمی‌تونه این مشکل رو حل کنه. سعی می‌کنن ولی نمی‌شه).

دوران خوبی بود، خاطرات خوبی هم ساخت. احتمالا من قراره تا آخر عمرم در مورد علاقه‌م به موزیک ویدیوها وراجی کنم و بگم میشل گوندری و دف پانک احتمالا بهترین ترکیبیه که شما توی هنر می‌تونستین ببینین. اما خب باید قبول کردن، دنیا رفته جلو و شاید در آینده این چیزی که نابود شده به یک شکلی جایگزین بشه. 🥂