چیز مهم دیگه‌ای که توی موزیک ویدیوها بود ارجاعات مختلف به فرهنگ عامه و هنرهای دیگه‌ست. مثلا موزیک ویدیوی Thriller از مایکل جکسون ارجاعات مستقیمی به فیلم‌های وحشتِ یونیورسال داره و حتی وینسنت پرایس به عنوان راوی حضور داره؛ یا Material Girl از مدونا Gentlemen Prefer Blondes (1953) رو کامل بازسازی کرده، چیزی که جلوتر هویت مدونا رو ساخت. این ارجاعات "ابداع" موزیک ویدیوها نبودن، ما توی تئوری‌های دهه‌ی ۵۰ و ۶۰ میلادی داریم همشونو و می‌بینیم که توی هنرِ پاپ هم حضور دارن. اما اولین باریه که اینقدر گسترده توی فرمت ویدیویی دیده می‌شن.

برای این کار ما اصطلاحِ intertextuality رو داریم، همچنان این رو هم یادتون باشه.