Vinyl's mind

اینجا خونه‌ی منه اگه ازت ناراحت بودم و اینجا غر نزدم بدون که برام اهمیتی نداشتی.

شیرازیا خیلی شهرتون قشنگه

Text me

انسان ها به قدری دروغگو، به قدری دسیسه گر، به قدری مکار و حیله گر، به قدری مشتاق به سود خود و بی توجه به سود دیگران هستند که اگر کمتر آنها را باور کنید و کمتر به آنها اعتماد کنید، اشتباه نکرده اید.

ولی زیبایی‌ِ بیش از حد ظاهرم باعث میشه زیباییِ درون اون فرد هم نبینیم.

🩶

و من راجب "تو" همه جا نوشتم.

او مثل شعری از خیام است:

یک عمر زمان می‌برد تا معنایش را بفهمی و تازه آن وقت است که قلبت به جهان باز می‌شود و اشک گونه های سردت را گرم می‌کند.

ذوق واقعیه من تنها وقتیه که بابام نازمو میکشه🩷

من آدم رفتنم؛

رفتن از رابطه‌ای که تمام توانم را برای حفظ کردنش گذاشته بودم، اما در نهایت با سکوت و بی‌تفاوتی تمام شد.
رفتن از شهری که هر کوچه اش را با خنده و گریه یاد گرفتم و حالا حتی در رویا هم جرئت قدم زدن در آن را ندارم.
رفتن از نسخه‌ی قدیمی خودم، آن دختری که خیلی ساده به همه اعتماد می‌کرد و حالا با هر قدمی که برمی‌دارد، می‌ترسد.
رفتن از کتابی که نیمی از آن را با اشتیاق خواندم و نیمی دیگر را به دلیل ناامیدی، همان‌جا در میان صفحات رها کردم.
رفتن از جمعی که در میانشان بودم اما هیچ‌کس صدای قلبم را نمی‌شنید و احساس می‌کردم میان هزاران آدم، تنها هستم.
رفتن از تمام آن وعده‌هایی که زیر نور ماه به هم دادیم و حالا با مرورشان، فقط تلخیِ یک دروغ بزرگ را می‌چشم.
رفتن از خانه‌ای که دیوارهایش شاهدِ تمام رازهای من بودند و حالا که درِ آن را می‌بندم، انگار بخشی از وجودم را پشت آن جا گذاشته‌ام.
رفتن از مسیری که با تمام وجود به آن ایمان داشتم، اما در میانه راه فهمیدم که مقصد، هرگز آن چیزی نبود که تصور می‌کردم.

Vinyl;

🫧🪼

به من بنویس که می‌دانی این سکوت و ابتذال،زاییده‌ی زندگی در این زندانی است که مال ما نیست،که خانه‌ی ما نیست،که شایسته‌ی ما نیست.

به من بنویس که توهم در انتظار سحری هستی که پرنده‌ی عشق ما در آن آواز خواهد خواند.