به من بنویس که می‌دانی این سکوت و ابتذال،زاییده‌ی زندگی در این زندانی است که مال ما نیست،که خانه‌ی ما نیست،که شایسته‌ی ما نیست.

به من بنویس که توهم در انتظار سحری هستی که پرنده‌ی عشق ما در آن آواز خواهد خواند.