•| امروز توی سالن خودم بودم و خودم

تنها

لامپارو هم روشن نکردم حتی...
می‌خواستم ببینم وقتی هیچ نوری نیست چقدر از خودم باقی می‌مونه
این من چقدر به تشویق و نگاه ها وابستست
ولی وقتی تو تاریکی محض سالن
فقط صدای ضربه‌های خودت رو می‌شنوی می‌فهمی که وجودت ربطی به تماشاگر نداره من تو تاریکی_با خودم_با تنهاترین نسخه‌ی خودم_مسابقه دادم_و عجیبه که توی همون تاریکی_بالاخره بردم
و شاید درست ترین تصمیم هارو گرفتم |•

نیر ۱۹:٠۲