تعامل‌پذیری به این معناست که یک فناوری یا محیط دیجیتال تا چه میزان به کاربر اجازه می‌دهد فعاليتي را انجام دهد یا تغییری را ایجاد کند و در عین حال فورا از سیستم پاسخ بگیرد. پژوهشگران سه نگاه اصلی به این مفهوم دارند: نگاه فناوری‌محور که آن را ویژگی ابزار و سیستم می‌داند، نگاه فرایند‌محور که به نحوه جریان ارتباط توجه می‌کند و نگاه کاربرمحور که بر احساس و برداشت کاربر تکیه دارد.
در بازی‌های رایانه‌‌ای نیز تعامل‌پذیری را می‌توان به دو بخش کلی تقسیم کرد: «تعامل انسانی» که میان بازیکنان رخ می‌دهد و «تعامل با محیط یا فناوری» که رابطه مستقیم بازیکن و سیستم بازی را شامل می‌شود. به عنوان مثال در بازی‌های آنلاین چندنفره (MMOGs)، هر دو نوع تعامل اهمیت دارند و معمولاً بر وفاداری بازیکنان و مدت زمانی که در بازی صرف می‌کنند اثر می‌گذارند. سنجش تعامل‌پذیری زمانی دقیق‌تر می‌شود که معیارهای آن را محدود به معیارهای عمومی رسانه‌های دیجیتال ندانیم؛ به عنوان نمونه سنجش واکنش سریع سیستم بازی به فرمان بازیکن، شاخصی نیست که در سایر رسانه‌های دیجیتال مورد اندازه‌گیری واقع شود.
بر خلاف بسیاری از رسانه‌های دیگر، در بازی‌های دیجیتال، واکنش‌ها باید همزمان و بی‌وقفه باشند زيرا کوچک‌ترین تأخیری لذت بازی را از بین می‌برد. عناصری مثل گرافیک، صدا، کنترل‌پذیری، سرعت پیشرفت و امکان شخصی‌سازی، میزان این تعامل را بهبود می‌بخشند.
هرچند تعامل‌پذیری یک ویژگی فنی است، اما در نهایت، بازیکن بر اساس تجربه خود، سطح آن را می‌سنجد. بنابراین برای بررسی دقیق تعامل‌پذیری باید هم جنبه‌های فنی و هم تجربه بازیکن در نظر گرفته شود.

#مفهوم_شناسی #تعامل‌پذیری #بازی‌_های_دیجیتال
@VazigGameIndustry