۲۸ ربیع الثانی ، سالروز رحلت عالِم بزرگوار ، مدافع حریم ولایت و امامت ، مجتهد و نسخه شناس بزرگ شیعه
علامه حاج شیخ عبدالحسین امینی نجفی معروف به علامه امینی
استاد حـسان می‌نویسد: «در ایامی که مرحوم علّامه در ماه محرم، در مشهد مقدس سخنرانی داشتند، روزی بعد از تمام شدن مـنبر، پسـر بچه کوچکی، بلند شد و قصیده‌ای در مـورد شـب یـازدهم مـحرم خـواند،
مردم گریه کـرده و خـود علّامه با صدای بلند ضجه می‌زدند. وقتی قصیده تمام می‌شود، حضرت علّامه می‌خواهند،
شاعر نوجوان را مـلاقات کـنند.
در نـتیجه بنده (همان شاعر نوجوان) به ملاقات ایـشان رفـتم کـه از آن زمـان تـا وفـاتشان ملازم بودم.
در نوبت دیگر، که به همراه دوستان به استقبال علّامه رفته بودیم، اشعاری را در مدح ایشان قرائت کردم و انتظار تشویق و تشکر را داشتم، اما علّامه، نظر تندی بـه من کرد و فرمود: «حسان، اگر به جای مدح من امام زمان (عجّل‌الله تعالی فرجه‌الشریف) را مدح می‌کردی به اجر معنوی بزرگی دست می‌یافتی.»
📚یادنامه علامه امینی، ضمیمه روزنامه رسالت، صفحه۲۲، خاطرات حسان
@varesoon
Post #51500
266
- ❤ 8
- 👍 1
- 🙏 1