سخت‌ترین گم‌شدن، گم شدن در میان شلوغیِ خودت است.
جایی که سکوت، دیگر آرامش نیست؛ سنگینی است.
جایی که خلوت، دیگر مأمن نیست؛ میدان نبرد فکرهاست.
و آن‌وقت انسان می‌فهمد برای ادامه دادن، بیش از هر چیز به معنایی نیاز دارد که دوباره او را به خودش بازگرداند.
جایی که در آن هیاهو‌ی درون بی‌هیچ توضیحی چشمانت را می‌بندی و دل فقط آرام می‌گوید: یارب...