خدای من، ممنونم که هر بار با نشانه‌هایت دلم را گرم می‌کنی؛
نشانه‌هایی که گاهی درست در لحظه‌ای می‌رسند که بیشتر از همیشه به یادآوری تو نیاز دارم.
ممنونم که هر بار، آرام و بی‌صدا، رازِ شکر و صبر را به من یاد می‌دهی؛
و وقتی آرامشم کمرنگ می‌شود با یادآوری اینکه مراقبم هستی، دوباره آن را به قلبم برمی‌گردانی.
چه خوب است که گاهی فقط یک نشانه کافی‌ست
تا دوباره یادم بیاید:
من رها نشده‌ام...
شکرت خدای من... شکرت🤍