«ارزش قرآن را تنها کسی می‌شناسد که در سایه‌سارش زندگی کرده، از سرچشمه‌اش سیراب شده، در گنجینه‌هایش جست‌وجو کرده و با تلاوتش تارهای روحش به لرزه درآمده باشد.

پس قرآن نعمتی است پیش‌رس، شادی‌ای دل‌انگیز، نوری فروزان، مایهٔ اُنس که هر اندوهی را می‌زداید، سروری که هر غمی را برطرف می‌کند، و گشایشی که هر تنگی را برمی‌دارد.»
منقول