هیچ چیز ناگهان اتفاق نمی‌افتد.
همانطور که قدم‌های مداوم هر چند کوتاه آخرش تو را به مقصد می‌رسانند، عکس این قضیه هم صدق می‌کند و برنداشتن قدم یا در مسیر اشتباه قدم برداشتن دوری را به تو می‌دهد. قدم‌های اول و دوم را زیاد حس نمی‌کنی اما تکرار همیشه معنا می‌بخشد.


راه گناه ترسناکترین راه‌ است. در تکرار گناه چند بار اول، درد وجدانت قوی‌ست. مسکنِ توجیه و غفلت آرامت نمی‌کند، بی‌قراری قلب، بی‌تابی می‌آورد و در خلوت گریه میکنی و با نفست می‌جنگی.
بجنگ، همیشه بجنگ که مبادا آن قدم‌های کوچک را ادامه بدهی و آرام آرام دور شوی و چنان به نورهای رنگی و جیغ عادت‌کنی که دور شدن از اصل روشنایی را متوجه نشده و دلتنگ نشوی حتی دیگر درد پشیمانی را هم حس نکنی.
مراقب قدم‌های مداوم و پرتکرار باش که کجا به کجا تو را می‌برند.

#یادآوری