دقت کرده‌اید، آدم‌ها بیشتر به جایی گرایش پیدا میکنند که بتواند غم را در غم‌انگیز‌ترین حالت ممکن به تصویر بکشد.
این روزها هم به لطفِ مجازی از غم داستان‌ها می‌سرایند.
میتوان گفت، غم را به عنوان سرگرمی به خورد مردم می‌دهند، اما تو باور نکن غم با کسی سرِ شوخی ندارد.
زجه یک مادر، فراغ یک عزیز، ویرانی، غربت...
واقعی‌تر از یک تصویر و نوشته است که با اشک و آهی آنی آن را بفهمی.
می‌خواهم بگویم هدف از حضور غم در زندگی ساختن تراژدی از آن نیست، بلکه ثمرِ آن مقصد و عبور از آن معنابخش است.

زیاد توجه نکن به این حواشی ما خود گریه‌کردن را از بریم، رازِ مدارا می‌خواهیم و
نقشه‌ی راه؛ آنکه بیاموزد ما را که از دلِ غم، شادی ابدی بکاریم..‌.

#روزنوشت