این در وجود انسان است، اینکه محبت دیدن و محبت‌کردن را دوست دارد. قلب‌ها در کنار هم الفت می‌گیرند و به هم روی می‌آورند.
بُعد عاطفی انسان کشش و نیرویی بسیار قدرتمند است و همین سبب شده روابط انسانی برقرار شود و به اصطلاح، دل‌ها گره بخورند.
در این گستره امور زندگیمان اگر مهر و محبتی نبود، دوام آوردنمان سخت میشد.

بعضی محبت‌ها خریدنی نیست و در قابلِ هیچ لطفی هم میسر نمی‌شوند؛ همان الفتِ آسمانی را می‌گویم آن که تنها رزقی است که خداوند به قلب‌ها هدیه داده با حکمتش نه اینکه بهره نفس خودت باشد.


وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ
لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا
مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ
وَلَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ
إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

(سوره أنفال، آیه ۶۳)

و میان دل‌هایشان الفت انداخت،
که اگر آنچه در روی زمین است همه را خرج می‌کردی،
نمی‌توانستی بین دل‌هایشان الفت برقرار کنی،
ولی خدا بود که میان آنان الفت انداخت،
چرا که او توانای حکیم است.

ورده