مهار نکردن نفس در مقابل لذت و‌خوشی‌های آنی، نفس را سرکش و غافل بار می‌آورد.
نفسی که در مقابل غذایی ناسالم، خوابِ زیاد، خریدی غیرضروری دست نکشد، بی‌شک عادت به خود مراقبتی و پرهیزکاری در او شکل نمی‌گیرد.
کنترل نفس در امور مباح، گذشتن از حرام‌ها را آسان میکند، همانطور که مداومت بر سنت فرض‌ها را زینت می‌بخشد.
میخواهم بگویم شاخک‌های حسی قلب بسیار حساس است و در مقابل هیچ امری راحت نمی‌گذرد، مگر اینکه اثرش را در آدمی به جا می‌گذارد و عمل تو تعیین میکند اثری ناپسند یا نیک...
از این رو باید محتاطانه با هر آنچه در حوالی ما روی می‌دهد برخورد کرد و در مقابل هر امری از خود پرسید تاثیر این قول یا فعل بر نفس من چه بوده و چه اثراتی در زندگی من بر جایی خواهد گذاشت که قطعاً ماندگار می‌شود.
برای مثال آنکه تنبلی را از سر وا کرده و روزش را با خواب‌های غیر ضروری شب نمیکند راحت‌تر می‌تواند از خواب نیمه شب جهت استغغار سحر و نمازی در دل تاریکی از جایِ خوابش دل بکند.
یا کسی که در روزهای عادی از پرخوری پرهیز میکند، روزه گرفتن برای او امری آسان‌تر است.
این را باید همیشه به یاد داشت عزم و اراده انسان در روزمرگی‌هایش عادات او را شکل می‌دهند و عادات سرنوشتش را...
بله دوست من با لشکر عزم می‌توان شکست سپاه خواهشات نفس را حتمی و پیمودن راه بندگی را هموار کرد.
🖊ورده
Post #1365
855