همه ما کسانی را دیده‌ایم که سن شناسنامه‌ای بالایی دارند، اما باورها و استدلال‌هایشان در همان بیست‌سالگی منجمد شده است. به این پدیده «کودکان مسن» می‌گوییم. افرادی که با گذشت دهه‌ها، رشد عقلانی را متوقف کرده و در حصارِ باورهای قدیمی‌شان باقی مانده‌اند.

تنها راه فرار از این وضعیت، استفاده از ابزارهای تفکر نقادانه است. نقدِ مداومِ پیش‌فرض‌ها و بازبینیِ باورها، تنها مکانیزمی است که به ما اجازه می‌دهد فراتر از سن بیولوژیک حرکت کنیم و به جای درجا زدن، هر روز عمیق‌تر و بالغ‌تر بیندیشیم.



-دکتر علی اکبر سلطانی-

@uttweet