در باب پینوکیوئینا

بهتر است به جای پرت کردن حرف‌های کلی، با عدد و رقم حرف بزنیم.

خانم تسلیمی کلی‌گویی می‌کند، ما اهل کلی‌گویی نیستیم. ایشان احساسشان را بیان می‌کنند، ما با عدد و رقم حرف می‌زنیم. اگر قرار است وضعیت کانادا با ایران مقایسه شود، بهتر است با عدد حرف بزنیم.

صحبت از گرانی سرسام‌آور هزینه‌های مسکن در کانادا کردند. بهتر است همین را با عدد و رقم بررسی کنیم:

میانگین افزایش اجارۀ مسکن در سه شهر بزرگ کانادا در بیست سال اخیر: از 2005 تا 2025

▪️تورنتو: حدود 3 درصد در سال

▪️مونترآل: حدود 3 تا 4 درصد در سال

▪️ونکوور: حدود 4 تا 4.5 درصد در سال

اما بهتر است افزایش «واقعی» اجاره در کانادا بررسی کنیم (واقعی یعنی با کسر تورم)، و همزمان افزایش «واقعی» دستمزد را هم کنار آن بگذاریم. صرفاً بررسیِ اجاره هیچ دادۀ مفیدی نیست، مهم این است که درآمد سرانه چقدر افزایش یافته است: به اندازۀ افزایش اجاره، کمتر یا بیشتر از آن؟

▪️اجارۀ مسکن در کانادا در بیست سال اخیر 64 درصد «افزایش اسمی» و 5 تا 6 درصد «افزایش واقعی» داشته است.

▪️دستمزد متوسط در کانادا در بیست سال اخیر 75 تا 80 درصد «افزایش اسمی» و 13 تا 15 درصد «افزایش واقعی» داشته است.

معنای دو عدد واضح است، اما برای فهم دقیق‌تر، این‌طور توضیح بدهم:

▪️اگر فرض کنیم در سال 2005 اجاره و درآمد 100 بوده است، در سال 2025 درآمد به 114 و اجاره به 105 تا 106 رسیده است.

این مقایسه به خوبی نشان می‌دهد که دستمزد با سرعتی تقریباً دوبرابر اجاره افزایش یافته است.

در نهایت بگذارید یک دادۀ آسان‌تر از این هم خدمت‌تان عرض کنم:

در طول بیست سال اخیر در کانادا

▪️دستمزد اسمی: سالانه حدود 3.3 درصد

▪️اجاره: سالانه حدود 2.3 درصد

▪️و تورم عمومی: سالانه حدود 2.2 درصد

افزایش پیدا کرده.

فکر نمی‌کنم نیازی داشته باشد وضعیت را دربارۀ ایران توضیح دهم.



-مهدی تدینی-

@uttweet