«در عالم انسانی نمی‌توان انسان‌ها را به یک‌شکل کرد.»

معنای آن این است که انسان‌ها از نظر استعداد، شخصیت، اندیشه، علایق، تجربه و شرایط زندگی با یکدیگر متفاوت‌اند. بنابراین، انتظار اینکه همه مانند هم فکر کنند، رفتار کنند یا زندگی کنند، نه ممکن است و نه مطلوب. این تفاوت‌ها بخشی از طبیعت انسان و عامل پویایی و پیشرفت جوامع است.

به بیان دیگر:

هر انسان هویت و ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود را دارد.
یکسان‌سازی کامل انسان‌ها با واقعیت طبیعت انسانی سازگار نیست.
جامعه سالم، تفاوت‌های فردی را می‌پذیرد و به آن‌ها احترام می‌گذارد.

@UTpsychologic