حقِ ترمیم شدن!

✍🏻محمود مقدسی

بعضی وقت‌ها آدم برای ادامه زندگی تنها به یک چیز نیاز دارد:
ترمیم شدن ؛
ترمیم که بشود، دوباره می‌تواند مسئولیت‌هایش را بپذیرد، کارهایش را بکند،
بزرگ سالی‌اش را ادامه بدهد و با زندگی با همه ابعادش روبه‌رو شود.
بی‌ترمیم شدن ؛
امّا هر مواجهه‌ای برای او سخت و سنگین است. هر کاری،
حتی کوچک‌ترین‌ کارها هم می‌شوند مسئله.
وقتی نا نداشته باشی، تو بگو بیست قدم جابه‌جا شدن، بگو یک کار بانکی کردن یا بگو یک جلسه کاری داشتن، می‌شود یک کوه بزرگ.

ترمیم شدن :
یعنی برای مدّتی تقریباً همه توش و توانِ خود را صرف خود کردن ،
یعنی تا جای ممکن هیچ کاری نکردن، ،
یعنی کناره گرفتن و زخم‌های خود را بهبود دادن ،
یعنی خوابیدن،
فعالیت مورد علاقه انجام دادن، یعنی تا جای ممکن مراقبت گرفتن (از خانواده، دوست، پزشک، روان‌درمان‌گر، دارو) ،
یعنی رقابت نکردن،
ندویدن، نجنگیدن، تکلیف نداشتن،
یعنی پاسخ گو نبودن.

امّا همه یک‌شکل ترمیم نمی‌شوند. ترمیم شدنِ همه زمان یک‌سانی نمی‌برد، ترمیم‌شدن آدم با سرعت و کیفیت خودشان رخ می‌دهد. نمی‌توانیم خودمان یا دیگران را برای ترمیم شدن هل بدهیم .
باید بپذیریم که جنگی تمام شده ، از دست دادنی اتفاق افتاده ، بیماری‌ای سپری شده ،
تکالیف زیادی انجام شده ، اضطراب زیادی تحمل شده، ،
غم بزرگی حمل شده و حالا زمان ترمیم است .
🍃باید حق آدم‌ها را برای
ترمیم‌شدن به رسمیت بشناسیم .🍃
در آن دوره‌ی بازیابی قضاوت‌شان نکنیم
و تنها اجازه بدهیم هر کاری برای ترمیم شدن لازم دارند انجام بدهند
(هرقدر که طول بکشد) .
آن‌ها بعد بر می گردند و دوباره بزرگ‌سالی و پیچیدگی‌هایش را ادامه می‌دهند و از پس آن بر می‌آیند .

@UTpsychologic