📄 چرا دی‌ماه باعث وحشت صحنه‌گردانان سیاست شد؟!
👤 محمد سامثینگ
از متن:
◽️ در جنبش مهسا شاید برای اولین بار و به طور مشخص و رسا جنبش اعتراضی یک صدای تازه هم پیدا کرد. صدایی بسیار منکوب شده در همه‌ی سالهای بعد از 57. صدایی که نه مثل اصلاح طلبان دین‌خو بود و نه مثل چپ‌ها غرب ستیز و دولت‌گرا. صدایی که قدرت یافتن مردم را در گروی ضعیف شدن دولت می‌دانست و همگرایی با جهان آزاد. صدایی که برخلاف انواع و اقسام سوسیالیست‌ها، در داشتن علقه‌ی جدی به ایران همصدا بود و درکی درست از اهمیت مفهوم «دولت-ملت» داشت.
◽️ دی ماه باعث وحشت حاکمیت، اصلاح‌طلبان و چپ‌ها شد. چرا که برای نخستین بار مردمی را دیدند که مردم ایده‌آل ذهنی‌شان نبود. مردمی نبود که خط آنها را دنبال کند. مردمی نبود که دیگر مثل 88 در مقابل نیروی سرکوب، ندای «الله اکبر» و «یاحسین» سر دهد یا بگوید «مردم چرا نشستین ایران شده فلسطین»!
مردم دی‌ماه عدوی اصلاح‌طلبان و چپ‌ها نبود، انکارشان بود! هولناکی آن چهار روز و روزهای بعدی خاک‌سپاری جان‌فدایانش برای آنها از آن جهت بود که دریافتند که دیگر افسار توده‌ها را در دست ندارند. که اساسا این مردم دیگر رمه نیستند که به شبان انتلکت نیاز داشته باشند. چرا که مردم دی ماه به تجربه دریافته بودند که نتیجه‌ی نظرورزی‌های اینان چیزی نیست جز معاشقه و مصالحه‌ای طولانی و نزدیک به نیم قرنی با حاکمیت اسلام‌گرایان.
◽️ نگاهی اجمالی به حال و روز آن دوستان چپ و فمنیست و اصلاح‌طلب به اصطلاح رادیکال و ساختاری و چه و چه و مواضع رقت‌انگیزشان در دفاع ضمنی یا صریح از جمهوری اسلامی، در روزهای بعد از حملات نظامی نشان روشنی است از ماهیت مردم‌گوی اما مردم‌ستیز این جریانات. سراب پوشالی‌ای که آخرین دست و پا زدن‌های رسانه‌اش را این‌روزها شاهدیم. از عبدالکریم سروش و بیژن عبدالکریمی گرفته تا محمد فاضلی و محمد مالجو و محمد مهدی اردبیلی تا منتها علیه چپ و اکبر معصوم‌بیگی و محمدرضا نیکفر تا ریزه‌میزه‌هایشان در بی‌بی‌سی و تلویزیون‌های مجوزدار اینترنتی: آزاد و پانوراما و چه و چه.
🔗 متن کامل را اینجا بخوانید
◽️@UTfinance◽️
Post #6884
2.32K