ترامپ به‌تازگی توافقی با روسیه منعقد کرده است تا در ازای لغو تحریم‌های انرژی تا آوریل ۲۰۲۷، گازوئیل روسیه را خریداری کند. بیایید پیامدهای این توافق را بررسی کنیم.
ترجمه : جنید
🍁جزئیات اهمیت دارند. وزارت خزانه‌داری آمریکا تحریم‌های مربوط به تجارت سوخت روسیه، از جمله واردات آن به ایالات متحده را حداقل تا ۷ آوریل ۲۰۲۷ به حالت تعلیق درآورده است. روسیه بلافاصله ۳۰۰ هزار تن گازوئیل به بازار آمریکا و بازارهای جهانی عرضه خواهد کرد؛ ۵۰۰ هزار تن دیگر در ماه نوامبر و یک میلیون تن نیز پس از آن تحویل داده خواهد شد. مسکو بسته به ظرفیت پالایشگاه‌های خود، می‌تواند تا ۳ میلیون تن گازوئیل اضافی نیز تأمین کند. روسیه همچنین محدودیت‌های صادرات گازوئیل خود را زودتر از موعد مقرر لغو می‌کند. در مقابل، آمریکا سوخت مورد نیاز برای شش ماه را جهت تثبیت بازار داخلی خود به دست می‌آورد.

🍁نخست اینکه می‌دانیم آمریکا در حال پیشبرد یک جنگ نیابتی علیه روسیه است. این کشور هیچ تمایلی به تقویت دولتی ندارد که برای تغییر رژیم و تجزیه (بالکانیزه کردن) آن تلاش می‌کند. پس چرا اقدام به خرید گازوئیل روسیه می‌کند؟

🍁این نمونه‌ای کلاسیک از تناقض‌های ژئوپلیتیک است. پیمان مولوتف-ریبنتروپ نمونه‌ای تاریخی و آشکار برای مقایسه با این وضعیت است. هم روسیه و هم آمریکا از ماهیت ماجرا آگاهند. روسیه نسبت به نیات غرب ساده‌لوح نیست؛ اما هر دو طرف تصور می‌کنند که این توافق به نفع آن‌هاست و هر دو در حال اتخاذ تدابیری برای کاهش ریسک (هجینگ) هستند. با این حال، یک عدم تقارن حیاتی در اینجا وجود دارد.

🍁برای روسیه، این توافق یک فرصت طلایی و غیرمنتظره است. آمریکا پیشنهاد تعلیق شش‌ماهه تحریم‌های انرژی را مطرح کرده و گازوئیل روسیه را با قیمت‌های بی‌سابقه در بازار خریداری می‌کند. این یعنی کسب درآمد، به دست آوردن اهرم فشار و نمایشی عمومی از شکست رژیم تحریم‌ها. روسیه می‌تواند به دشمنی که با آن در حال نبرد است، کالا بفروشد؛ می‌تواند میان آمریکا و اروپا شکاف ایجاد کند و ثابت کند که منزوی‌شدنی نیست. این نشانه ضعف نیست، بلکه نشانه قدرت است.

🍁برای آمریکا، این توافق به معنای عقب‌نشینی است. ایالات متحده ناچار شده است استراتژی خود برای شکست دادن روسیه را به‌طور موقت متوقف کند، زیرا چاره دیگری ندارد. جنگ علیه ایران بحران جهانی انرژی ایجاد کرده است؛ وضعیت تنگه هرمز مختل شده، نفت ایران از بازار خارج شده و عرضه گاز طبیعی مایع (LNG) قطر نیز دچار اختلال گردیده است. ایالات متحده ذخایر اضطراری خود را به پایان رسانده است. گروه هفت (G7) نیز ۱۰۰ میلیون بشکه نفت آزاد کرده است، اما این مقدار کافی نیست. آمریکا برای تداوم فعالیت اقتصادی و جلوگیری از جهش قیمت‌ها پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، به گازوئیل نیاز دارد؛ بنابراین، ناچار است آن را از همان دشمنی خریداری کند که در پی نابودی‌اش است.

🍁این معامله گازوئیل احتمالاً ترامپ را در قبال ایران جسورتر خواهد کرد. او احتمالاً تصور می‌کند اکنون که از یک پشتوانه انرژی برخوردار است، دستش برای اتخاذ رویکردی تهاجمی‌تر باز است. با این حال، ایران نیز عاملیت و اختیار عمل خود را دارد و می‌تواند با وجود این توافق، فشار بر ترامپ و اقتصاد جهانی را تشدید کند.

🍁بزرگ‌ترین بازنده این ماجرا اوکراین است. آمریکا در حال رها کردن اوکراین است، زیرا اولویت‌های دیگری دارد: انتخابات میان‌دوره‌ای، مصون نگه داشتن رأی‌دهندگان آمریکایی از بحران انرژی‌ای که ترامپ با حمله به ایران ایجاد کرده، و خرید زمان برای پیگیری تغییر نظام در ایران. آمریکا برای تثبیت اقتصاد و سیاست داخلی خود، اوکراین را قربانی می‌کند. این واقعیتِ وضعیتِ یک ​​نیروی نیابتی است؛ هنگامی که بازیگر اصلی منافع دیگری دارد، نیروی نیابتی مهره‌ای قابل‌چشم‌پوشی و قربانی‌شدن است.

🍁این همان وضعیتی است که برای امپراتوری رو به افول پیش می‌آید؛ امپراتوری‌ای که لقمه‌ای بزرگ‌تر از دهانش برمی‌دارد و وارد جنگ‌هایی می‌شود که پیروزی در آن‌ها ممکن نیست. سرانجامِ کار این است که به همان دشمنی وابسته می‌شود که قصد نابودی‌اش را داشته، متحدان نیابتی خود را رها می‌کند و به شکست رژیم تحریم‌هایش اذعان می‌نماید. این یک استثنا یا انحراف از قاعده نیست، بلکه منطق امپریالیسمِ رو به افول است.
ادامه …
@Truthsgram