« و اما کردستان »

به پای کوه دشتی سرخ
پر از خون است و آلاله
و کوه استاده‌ای از تلی از نعش جوانانم
وزین رنگین شده دامان مادرها و خون‌آلود
و دشمن شاد خواهد شد
از آن ماست سرتاسر
قرون قحطی و جنگ و جدال و مرگ دردآلود
عزیزانم عزیزانم
وطن آزاد خواهد شد

چنین می‌گفت کردستان
صدای تیر هم از دور
صدا می‌کرد مردان را
ژیان شیران زخم‌آلود دندان تیز ایران را
صدای تیر هم از دور...
چنین می‌گفت کردستان

بغرّ ای شیر رنجیده
فغان و ناله‌های تو
غم‌انگیز غم‌انگیزند
از آه و درد و غم کم گو
که مردان اشک‌هاشان را
به مشت خشم می‌بیزند

بغرّ و برف‌هامان را
بلرزان و بزن بهمن
بغرّ چون دشمنان تو
ستمکاران بی‌رحمند
که حیوانات بی‌منطق
سخن‌‌ها را نمی‌فهمند

بغرّ پس شیر کردستان
بلرزان کوه ایران را
ستمگه خانه‌ی پر درد شیران را
عدالت‌ خانه‌ی ملک دلیران را
بغر و عدل بازآور
که در قلب من خسته
نه ایمان ماند و نه باور
از این بی‌رحمی داور
پناهم باش کردستان
امیدم باش کردستان


✍ فدایی



#مهسا_امینی
#کردستان
#زن_زندگی_آزادی
#قلم_ما

🆔@ToranjSUT