خیلی از اعضای جامعه نوآوری ایران آدم هایی هستن که سرشون به تن شون می ارزه، چی میشد اگه هربار قرار بود جا به جا بشن، این همه استرس جنگ با ۵۰۰ تا رزومه دیگه رو نداشتن که ۴۰۰ تاشون هم معمولا بی ربطن و فقط ذهن کسی که بررسی میکنه رو خسته میکنه و ممکنه کلا اون آدم اصلیا رو miss کنه؟
چی میشد اگه میتونستیم از اعتبارمون استفاده کنیم تا آدم هایی که بهشون ایمان داریم بی دردسر کار جدیدشون رو پیدا کنن؟