سلام.

۴۰ روز گذشت و نه غم کم شد و نه درد محو.

به عنوان یک معلم فکر می کنم که مسیر نابودی جهل، از دانایی می گذره و به عنوان یک انسان می دونم، غم انگیزه ای بس قویتر از خوشحالی می تونه داشته باشه.

تصمیم من اینه که با احترام به همه جان های از دست رفته، پرچم دانستن بیشتر رو با قدرت بیشتر به دست بگیرم تا شاید با کورسوی نور شمعی که روشن میشه، کسی مسیری پیدا کنه.

برنامه من از بعد از این اتفاقات تمرکز روی توضیح مفاهیمی مربوط به مدیریت، بیزینس، اقتصاد و محصول و در نهایت شاید کمی Tech خواهد بود.

اساتید زیادی مثل امین مصباحی ، مسعود بیگی ، داریوش تصدیقی ، و چندین و چند دوست و عزیز دیگه هم توی مسیر میتونن کمکتون کن.

امسال با توجه به شرایط نه بورسیه رضا رو تونستیم بریم و نه دوره Techlead 360 و نه Engineering Management Path. ولی وقت زیاده و آینده روشن.

ارادت
مسعود دانش پور