مغالطه شماره (۴)
«ردِ خون» را پاک نکنیم
✍️ طاها پارسا
هر بار که معترضان در ایران کشته میشوند، معمولا بلافاصله روایتهایی ساخته میشود که میخواهند یک چیز را از مرکز تصویر بیرون بکشند: مسئولیت حکومت در شلیک به مردم. بهجای آن، فهرستی از مقصرهای جایگزین ردیف میشود: معترضان، فعالان، رسانهها، یا قدرتهای خارجی. این جابهجایی، یک خطای ساده نیست؛ یک تکنیک قدیمی است به نام «مغالطه علت جعلی».
پن:
رفیقمون « علت » رو با « نیت » و «تقصیر» خلط میکنه و بعضی چیزها رو نادیده میگیره .
🔴اگر شخص الف به شخص ب بگه:
با طناب پوسیدهی جیم نرو تو چاه دال
و طرف بره و آسیب ببینه .
اینجا « آسیب خوردن شخص ب » یه واقعه یا معلول هست.
۱- کی نیتش بد بوده ؟!
احتمالا فقط شخص دال
نه چاه مقصر بوده و بد نیت بوده ، نه طناب پوسیده ، نه احتمالا شخص جیم
۲- مسئول کیه ؟!
هر سه نفر به سهم خودشون مسئولند.
تو این مثال ممکنه شخص جیم بخاطر نپوشوندن دهانهی چاهش یا کمک نکردن به شخص ب یا ... مسئول اول باشه.
اما اونی که طنابش پوسیده بوده هم مسئوله.
خود شخص هم مسئوله .
۳- علت این واقعه چیه ؟!
همهی این موارد:
باز بودن درب چاه
پوسیده بودن طناب
جاذبه زمین
بی رحمی صاحب چاه
گوش ندادن به نصیحت شخص الف
و ...
✅ ما داخل قصه نیستیم
ما در قبال سخنان و رفتارمون مسئولیم.
اینو پهلوی نفهمیده ، چون هیچوقت هیچ مسیولیتی نداشته .
ما باید بدونیم
هرچند شهروندان ساده باشیم به سهم خودمون ( که کمه ولی گاهی خیلی مهم و تاثیرگذاره ) در سرنوشت خودمون موثر و مسئولیم.
@Tnaghad | مثال زنده مغالطات
@moghaletat2 | آرشیو مغالطات