یه جمله زیبا از کنت بک دیروز شنیدم که می گفت، قسمت زیبای ماجرا (بعد از اومدن AI) برای من اینه که دیگه به زبان برنامه نویسی اهمیت نمی دم.

البته میشه این‌طور تفسیر کرد که وقتی AI بتواند بین زبان‌ها ترجمه کند و کد تولید کند، ارزش دانستن جزئیات سینتکس یک زبان کاهش پیدا می‌کند. اما این با بی‌اهمیت شدن خوانایی برای انسان فرق داره.

به نظرم هنوز یه دلیل خیلی مهم وجود داره که زبان و کدهای human-readable اهمیت داشته باشن.

فرض کنید روی یه سیستم واقعی که هر لحظه هزاران تراکنش داره، یه باگ بحرانی پیدا شده و باید سریع فیکسش کنید. اگه اون لحظه Agent در دسترس نباشه چی؟
اون موقع تیم باید خودش بتونه کد رو بخونه، بفهمه و تغییرش بده. اگر کدی داشته باشیم که فقط AI راحت می‌فهمدش و برای آدم‌ها سخت و مبهمه، توی شرایط بحرانی دردسر بزرگی درست می‌کنه.

برای پروژه‌های شخصی، دموها یا فضای دانشگاهی شاید خیلی مهم نباشه. ولی توی بیزنس‌های واقعی که قطعی، تأخیر یا از دست رفتن درآمد هزینه داره، نمی‌شه فهم سیستم رو کامل به حضور AI گره زد.

به نظرم حتی اگه AI بیشتر کدها رو بنویسه، هنوز هم باید خروجی نهایی برای آدم‌ها قابل فهم باشه؛ چون آخرش مسئولیت نگهداری و حل بحران‌ها با انسانه.