📍تز یازدهم📍

نگاهی به اسکندرنامه
نیما پرژام

... چنان که دیدیم، در این بخش استثنایی از کتاب اسکندرنامه که به تحلیل آن پرداختیم، با یکی از نخستین تلاشهای جدّی و خلّاقانه در شعر فارسی برای تأمّل دربارۀ جوهر حقیقی شعر و جایگاه نمادین مطرود و انکار شدۀ «شاعر» سر و کار داریم. جایگاه نمادینی که در تاریخ شعر کهن فارسی غالباً در زیر تلّی از القاب نمادین مختلف نظیر حکیم، شیخ، مولا، عالم، صوفی، عارف، ... و حتی منجم و ریاضیدان دفن شده است و تنها در چنین موارد کمیابی است که دستان «شاعر» در هیأت یک شاخۀ نی از اعماق این گور راهی به بیرون می‌گشاید و سبز می‌شود، تا پس از آن پرستوها بتوانند در گودی انگشتهای جوهریش تخم بگذارند.



📎لینک مقاله در سایت تز یازدهم:
http://www.thesis11.com/Article.aspx?Id=6652

▪️www.thesis11.com
▪️https://t.me/thesis11site


@thesis11site