مواجهه‌ی انتقادی والتر بنیامین با رمانتیسم متقدم بخشی اساسی از پروژه‌ی ادبی و فلسفی اولیه‌ی اوست. او نخست تصمیم می‌گیرد رساله‌ی دکتری خود را در دانشگاه بِرن به کانت اختصاص دهد، اما منصرف می‌شود و به جای آن به رمانتیسم اولیه می‌پردازد و حاصل کار می‌شود «مفهوم نقد در رمانتیسم آلمانی».
این رساله اولین تلاش جدی در قرن بیستم است برای مواجهه‌ی انتقادی با گروهی از جستارنویسان و منتقدان و شاعران که «رمانتیک‌های ینا» نامیده می‌شوند. این رمانتیک‌ها تأثیری شگرف داشته‌اند بر فهم ما از مدرنیته. نقد در تفکر آن‌ها از داوری درباره‌ی خوبی یا بدی یک اثر تبدیل می‌شود به وسیله‌ای که به یمن آن می‌توان اهمیت ادبیات و هنر را به‌طور کلی مشخص کرد.