💢در چنین گفت زرتشت نیچه بیشتر از اینکه بخواهد یک‌سری جواب آماده درباره زندگی بدهد، آدمی را می‌فرستد سمت خودش؛ سمت جایی که معمولاً دوست نداریم نگاه کنیم. زرتشت از «خودِ تازه» حرف می‌زند، اما این تازه‌شدن بدون کنار گذاشتن بخشی از خودِ قبلی ممکن نیست. برای همین کتاب پر است از حرف‌هایی درباره آفرینش خویشتن، غلبه بر خود و عبور از چیزی که تا امروز بوده‌ای.

♨️جمله‌ی «باید آماده باشی که در آتشِ خویشتن بسوزی» دقیقاً همین را می‌گوید. آتش، چیزی بیرون از تو نیست؛ آتشِ خودت است: باورها، عادت‌ها، ترس‌ها، وابستگی‌ها و حتی تصویری که از «خودت» ساخته‌ای. بعضی وقت‌ها برای اینکه واقعاً تغییر کنی، باید حاضر باشی همین چیزهایی را که سال‌ها به آنها تکیه کرده‌ای، بسوزانی. و این قسمت ماجرا دردناک است، چون دشمن اصلی دیگر بیرون از تو نیست.

🔰و بعد نیچه ضربه‌ی آخر را می‌زند: «چگونه می‌توانی نو شوی، اگر نخست خاکستر نشده باشی؟» یعنی قرار نیست همان آدم قبلی را فقط کمی بهتر و مرتب‌تر کنی؛ گاهی باید یک شکل قدیمی از خودت تمام شود تا امکان شکل دیگری از تو به وجود بیاید.

#نیچه

🆔 @theinnerphilosophy