توی دنیای DevOps و SRE ارزش شما با «میزان عمق دانش از یک ابزار» سنجیده نمیشه، بلکه به این هست که چقدر خوب می‌تونید دانشتون از ابزارهای مختلف رو به هم متصل کنید تا یک مشکل واقعی کسب‌وکار رو حل کنین. اینجاست که بازدهی زمانِ یادگیری (ROI) از قانون 80/20 پیروی میکنه: یادگیریِ 20 درصد از قابلیت‌های یک ابزار، 80 درصد از نیازهای روزمره شما رو برطرف میکنه. اگه خیلی زود درگیر یادگیری جزئیات و ریزه‌کاری‌های یک ابزار بشید، وقت باارزشی رو هدر میدید که می‌تونستید صرف یادگیری کلیت سیستم و بقیه ابزارها کنید.

مثلا اکر جونیور هستین و ۴۰ ساعت وقت بذارید و داکیومنت‌های NGINX رو از سیر تا پیاز بخونید، شاید یاد بگیرین که چطوری بافرهای سطح پایینِ ورکرها (Workers) رو با زبان C دستکاری کنید و کلی کار خفن دیگه. اما یه کارآموز یا جونیور واقعا چند وقت یک‌بار به همچین چیزهایی نیاز پیدا میکنه؟ تقریبا هیچ‌وقت. توی این حالت بازدهی یادگیری شما پایینه، چون ۳۵ ساعت از اون ۴۰ ساعت رو صرف چیزهایی کردید که احتمالا تا سال‌ها به کارتون نمیاد.

📈 چطوری بازدهی (ROI) را بالا ببریم؟

پیاده کردن قانون 80/20 خیلی سادس: وقتی با ابزار جدیدی روبه‌رو میشید، سراغ 20 درصدی برید که برای راه‌اندازی و انجام یه کار واقعی به اون نیاز هست.

اما یه سوال مهم اینجا مطرح میشه: کدوم 20% رو باید یاد گرفت؟

راه درستش اینه که همیشه از یه سنیور یا تیم‌لید بپرسید؛ اگر در دسترس نیست از AI. بدون این راهنمایی، ریسک اینو دارید که اشتباهی چیزهای حیاتی رو «advanced» فرض کنید و skip کنید (یا برعکس).

💭 اما آیا این یعنی همیشه سطحی بمونیم؟

ممکنه بگید اگه تمام اعضای تیم فقط دانش سطحی و گسترده داشته باشن، سایت یا اپلیکیشن شما با قطعی‌های طولانی‌مدت مواجه میشه (که درسته). به همین دلیله که شرکت‌ها مهندس Senior استخدام میکنن؛ کسایی که در طول بیش از 7 سال کار، به تدریج دانش خودشون توی ابزارها رو عمیق کردن و تو شرایط بحرانی، جونیورها رو پشتیبانی میکنن.

این مدل توی صنعت به T-Shaped Engineer معروفه:

بخش افقیِ T: آگاهی گسترده از ابزارهای مختلف
بخش عمودیِ T: عمق واقعی در حداقل یک حوزه

هدف اینه که در مسیر رشدتون، به تدریج اون بخش عمودی رو بسازید، نه از روز اول.

🔘 @TerminalNotes <- #devops #sre