نوشته‌های ترمینالی

یه ویژگی جالب (و البته عجیب) که مدت هاست در گولنگ وجود داره ولی من تازه کشفش کردم امکان دانلود toolchainئه. به شکل خاص، از گولنگ ۱.۲۱ گولنگ این امکان رو داره که بر اساس نسخه گولنگی که توی go.mod نوشتین، خودش موقع فراخوانی کامندهای go، بره و toolchain مناسب رو دانلود کنه و یه جا قرار بده و نیاز نباشه شما اصلا درگیر چیزی بشین.
https://kokada.dev/blog/quick-bits-go-automatically-downloads-a-newer-toolchain-if-needed/


نکته خوبش طبیعتا راحتیشه. نکته منفی‌ای که دوستش ندارم اینه که بدون اجازه کاربر می‌ره و یه binary از یه جایی که خودش می‌دونه دانلود میکنه و اجرا می‌کنه.

مطلب خیلی جالبی بود در مورد اینکه تکنولوژی هایی که تا وقتی استفاده ات ازش پیچیده نیست،و کاربردیه ولی وقتی پیچیدگی زیاد میشه دیگه به جای کمک کردن، مانع میشه.

https://surfingcomplexity.blog/2025/08/16/the-trap-of-tech-thats-great-in-the-small-but-not-in-the-large/

نمونه‌ی خیلی ملموسش برای اکثرمون، spreadsheet ها هستن.

CodeGolf challenge but this time with AI prompts. whoever can write smaller prompts for specific coding tasks win the game :)
یه بازی جالب که با ایده شبیه به code golf راه افتاده منتهی این بار هر کسی بتونه با تعداد token های کمتری pormpt بهتری برای یه سوال الگوریتمی تولید کنه برنده است. ۱۰ تا سواله که میتونید شانستون رو توش امتحان کنید.

#AI #Challenge #Code #Golf #CodeGolf #Rival #PlayGround #LLM #ChatGPT
@pythony

https://colf.dev

📣#منتشر_شد
📍 اپیزود ویژه #رادیو_پردازه
🏷 "علومِ چه کامپیوتری؟!"

🤝با همکاری انجمن های علمی علوم کامپیوتر دانشگاه‌های امیرکبیر، علم‌و‌صنعت، خواجه‌نصیر و انجمن همبند دانشگاه شریف

📆 تاریخ انتشار: ۹ شهریور ۱۴۰۴

پادکست ما رو می‌تونین از پلتفرم‌های زیر گوش کنین:
🤩 کست باکس | 🤩 شنوتو | 🤩 تلگرام

🎧 این قسمت یه اپیزود ویژه معرفی رشته علوم کامپیوتره که در دو بخش منتشر میشه:

🔺 پخش اول | علوم کامپیوتر چیه؟

در این بخش، سراغ دانشجوهای علوم کامپیوتر از دانشگاه‌های شهیدبهشتی، شریف، تهران، امیرکبیر، علم‌وصنعت و خواجه‌نصیر رفتیم و باهاشون درباره موضوعات زیر بحث می‌کنیم:

✅ چرا علوم کامپیوتر و تفاوتش با مهندسی کامپیوتر

✅ پیش‌نیازها، مهارت‌ها و شخصیت مناسب برای ورود به رشته

✅ تجربه‌ی واقعی از درس‌خوندن در ۵ دانشگاه مختلف

✅ بازار کار و آینده‌ی شغلی این رشته در ایران

✅ اپلای، مهاجرت و تفاوت دانشگاه‌های تهران و شهرستان

🔻 بخش دوم | علوم کامپیوتر در شهید بهشتی؟

با ۶ نفر از دانشجوهای علوم کامپیوتر دانشگاه شهید‌بهشتی همراه شدیم تا از تجربه‌هاشون درباره موضوعات زیر بشنویم:

✅ فضای دانشجویی و زندگی در بهشتی

✅ کیفیت درس‌ها، استادها و چارت رشته

✅ امکانات دانشگاه، خوابگاه و محیط اطراف

✅ فعالیت‌های علمی، مسابقات و فرصت‌های کارآموزی

✅ بازار کار و مهاجرت از نگاه دانشجوهای بهشتی

💡این اپیزود برای همه‌ی اوناییه که در آستانه‌ی انتخاب رشته هستن یا می‌خوان بدونن علوم کامپیوتر تو دانشگاه‌های مختلف ایران چه شکلیه.

🤩 CSSA | 🤩 RadioPardazeh

با توجه به این که فصل انتخاب رشته‌س، لازم دیدم این چند تا مطلب رو بازنشر کنم
اگه تازه کنکور داده میشناسید اینا رو براشون بفرستین.

ترم اولی های آینده مهندسی کامپیوتر بخوانند
https://virgool.io/@rsharifnasab/%D8%AA%D8%B1%D9%85-%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%87%D9%86%D8%AF%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%BE%DB%8C%D9%88%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF-ix3wziy8gboq

چند خط در مورد رشته دانشگاهی مهندسی کامپیوتر
https://virgool.io/enline/%DA%86%D9%86%D8%AF-%D8%AE%D8%B7-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%B1%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D9%85%D9%87%D9%86%D8%AF%D8%B3%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%BE%DB%8C%D9%88%D8%AA%D8%B1-yjcwxzxojpd3

چند توصیه برای دوستان برنامه‌نویس جوان‌ترم!
https://virgool.io/@rsharifnasab/programming-advices-pucsgoqyywru

یه سوالی که جواب دادن بهش راحت نیست، اینه که دو تا LLM مختلف چه عملکردی نسبت به هم دارند و کدوم یکی بهتره. از اونجایی که پارامترهای زیادی مثل کیفیت prompt و عدم قطعیت و ... دخیله، شاید خیلی وقتها تجربه ما واقعا درست نباشه. مخصوصا این که اکثرا وقتی یه مسأله حل میشه رهاش میکنیم و دیگه با LLM دیگه‌ای بررسیش نمی‌کنیم.

اگه شما هم مثل من براتون سواله کدوم مدل برای برنامه‌نویسی عملکرد بهتری داره، میتونید از benchmark های مختلف استفاده کنید. یه بنچمارک خوبی که پیدا کردم swe benchmark بود
https://swe-rebench.com/leaderboard

میتونید هم در زمینه متنی هم در زمینه tool calling مقایسه کنید. توضیح داده که بر چه اساسی ارزیابی می‌کنه و من دیگه وارد جزییات نمیشم.

در زمینه نتایج هم چیزی که برام جالب بود مدل qwen3 coder بود که اگرچه اسمش رو نشنیده بودم زیاد و قیمت APIش هم به نسبت پایین بود، عملکرد خوبی داشت. خودم هم تستش کردم و عملکرد و سرعت خوبی داشت.

YAML is known to be nobody's friend and almost everyone's enemy. Try this to see if it's your friend or foe!
یه تست باحال که میتونین بفهمین چقدر فایل‌های YAML رو میشناسین و چقدر نه :)

#YAML #YML #Quiz #Test #Config
@pythony

https://www.ohyaml.wtf

یه سایت جالبی که پیدا کردم zread.ai ‍ه
کاربردش اینه که می‌تونه ریپوزیتوری های گیتهاب رو با LLM بررسی کنه و یه خلاصه‌ی کاملی ارائه بده. این خلاصه فقط هم بر اساس Readme نیست و بر اساس کد و معماری پروژه هم بهتون اطلاعاتی میده.
در حالت بدون لاگین فقط ریپوهای معروف رو داره که همین هم عالیه و برا پیدا کردن ریپوهای جدید عالیه. میتونید لاگین کنید و پروژه های دیگه هم خودش ایندکس نکرده رو هم بهش لینک بدید تا بعد از چند دقیقه ایندکس کنه.

Hello everybody out there using minix-

I'm doing a (free) operating system (just a hobby, won't be big and professional like gnu) for 386(486) AT clones. This has been brewing since april, and is starting to get ready. I'd like any feedback on things people like/dislike in minix; as my OS resembles it somewhat (same physical layout of the file-sytem due to practical reasons)among other things.

این ایمیل رو لینوس توروالدز ۲۵ آگوست ۱۹۹۱ زد و برای نسخه اولیه لینوکس فیدبک خواست.

پس به بیانی میتونیم بگیم که تولد لینوکس مبارک :)))))✌️

http://atulchitnis.net/writings/why-august-25th/

یه ابزار خیلی جالبی که پیدا کردم envsubst ئه. جزو پکیج gettext گنوئه و ممکنه پیش‌فرض نصب باشه یا نباشه

کارش اینه که یه متن می‌گیره از ورودی و جاهایی که توش از متغیرهای محیطی استفاده شده مثلا var$ رو با مقدار اون متغیر جایگزین می‌کنه. هم ساده هم کاربردی.

https://stackoverflow.com/questions/14155596/how-to-substitute-shell-variables-in-complex-text-files


برای مثال حالت عمومی:

envsubst < "source.txt" > "destination.txt"

و مثال از جاگذاری فقط یک یا دو متغیر:

export VAR1='somevalue' VAR2='someothervalue'
MYVARS='$VAR1:$VAR2'

envsubst "$MYVARS" <source.txt >destination.txt

وقتی وارد یه شغل جدید می‌شیم یکی از مهم‌ترین کارها onboard شدن مناسبه. متاسفانه خیلی کسی در موردش صحبت نمی‌کنه و کیفیتش خیلی بستگی به محیطمون داره. البته که محیط تاثیر داره ولی می‌تونیم در موردش بیشتر بدونیم که چه سوالایی رو بپرسیم و چه کارایی رو باید بکنیم و چه توقعاتی داشته باشیم.

در این موضوع، من مطلب زیر رو پیدا کردم که هم mindset جالبی رو ارائه می‌ده هم timeline می‌ده که چه زمانی باید چه کاری کرده باشیم. البته طبیعتا به خیلی عوامل ربط داره ولی می‌تونه سرمشق خوبی باشه.
https://eugeneyan.com/writing/onboarding/


بکی از مهم‌ترین چیزهایی که گفته بود این بود که شما (مخصوصا اگه تجربه قبلی دارید) وقتی وارد یه تیم یا شرکت جدید می‌شید ممکنه فکر کنید چقدر کارها به شکل غلط داره انجام می‌شه و به شکل آنی کلی ایده برای بهبود فرایندها دارید. البته که خیلی‌هاش می‌تونه درست باشه و اصلا تیم برای همین از آدم های مختلف تشکیل می‌شه که زاویه دید خودشون رو داشته باشن، ولی خیلی اوقات یه دلیل داشته که به سمت اون راه حل خفنی که توی ذهن شماست نرفتن و سعی کنید اول خوب بگردید و اون دلیل ها رو پیدا کنید.

In your first week, you might find 10 things that seem wrong to you. Perhaps the build system is too complex or the machine learning too simple. Don’t be too quick to judge and make changes! Make a note of it somewhere and work hard to disconfirm your beliefs. Revisit these notes every month or so and notice how your initial hypotheses change.

توی گولنگ با کمک امکانات داخلی پکیج sync می‌تونید یه object pool داشته باشید. هدف اولیه‌ش استفاده بهتر از مموری توی برنامه‌های گولنگی شماست.

استفاده‌ش می‌تونه برای زمانی باشه که با ریت خیلی بالا آبجکت‌هایی از یه تایپ رو می‌سازید و رها می‌کند. یه sync.Pool می‌تونه به شما کمک کنه همون آبجکتی که رو که رها کردید بهتون برگردونه و دیگه نیاز نباشه GC حذفش کنه و دوباره allocateش کنید.

توضیحات بیشتر و نمونه کد رو اینجا بخونید.
https://www.codingexplorations.com/blog/creating-efficient-go-applications-with-syncpool


البته نظر شخصی من اینه که خیلی کاربرد خاصی داره و در اکثر موارد نباید استفاده بشه، به جاش یه allocator خوب داشته باشید (که گولنگ خودش داره) و حتما قبل از استفاده و پیچیده کردن کد، بنچمارک بگیرید.

من همیشه می‌گم اضافه کردن کانفیگ و پلاگین به کانفیگ فعلی neovim باید بر اساس نیاز باشه نه این که صرفا ببینیم چی باحاله و بقیه چی استفاده می‌کنن ما هم همون رو اضافه کنیم.‌
ولی این دلیل نمیشه این سایت رو معرفی نکنم. این سایت میاد و پلاگین‌های باحال و اخیر neovim رو براتون لیست می‌کنه. همچنین کانفیگ افراد دیگه رو هم می‌تونید ببینید و ازشون ایده بگیرید.

https://dotfyle.com/

تا حالا فکر کردین فقط یک ثانیه چقدر می‌تونه مهم باشه؟

شاید برای زندگی روزمره ما یک ثانیه هیچ فرقی ایجاد نکنه، اما توی دنیای فناوری، همین یک ثانیه می‌تونه میلیاردها تراکنش بانکی، مسیریابی GPS، یا حتی کل عملکرد اینترنت رو تحت‌تأثیر بذاره. اینجاست که «ثانیه کبیسه» یا Leap Second وارد داستان میشه؛ ثانیه‌ای که هر چند سال یک‌بار به ساعت جهانی اضافه یا از اون کم میشه تا زمین و ساعت اتمی دوباره همگام بشن.

ثانیه کبیسه زمانی اتفاق میفته که اختلاف بین ساعت اتمی و زمان واقعی چرخش زمین به حدود ۰٫۹ ثانیه برسه. علت این اختلاف، تغییرات جزئی اما مداوم در سرعت چرخش زمینه. عواملی مثل جزر و مد اقیانوس‌ها، حرکت هسته زمین، تغییرات اقلیمی و حتی زلزله‌ها باعث میشن زمین کمی کندتر یا سریع‌تر بچرخه. این تغییرات هرچند خیلی ناچیزن، اما در طول سال‌ها جمع میشن و نیاز به اصلاح پیدا می‌کنن.

برای انسان‌ها، این اصلاح ساده‌ست. ولی برای کامپیوترها و شبکه‌ها ماجرا پیچیده‌تره. در لحظه اضافه شدن لیپ‌سکند، ساعت UTC به جای رفتن از 23:59:59 به 00:00:00، یک لحظه به 23:59:60 می‌ره. این زمان عجیب برای خیلی از نرم‌افزارها تعریف نشده و باعث میشه بعضی سیستم‌ها هنگ کنن، بعضی تراکنش‌ها با خطا مواجه بشن و حتی برخی پایگاه‌های داده قفل بشن. نمونه‌های واقعی این مشکل در گذشته باعث خاموشی چند دقیقه‌ای سرویس‌های بزرگ شده.

اینجا بود که گوگل «Leap Smear» رو مطرح کرد؛ ایده این بود که به جای اینکه یک ثانیه ناگهانی به زمان اضافه کنه، گوگل تصمیم گرفت این تغییر رو به صورت تدریجی و نرم پخش کنه. در Leap Smear، از چند ساعت قبل، هر ثانیه کمی طولانی‌تر میشه. این تغییر اونقدر کوچیکه که سیستم‌ها متوجهش نمیشن، اما تا پایان بازه زمانی، یک ثانیه کامل به ساعت اضافه شده و زمان گوگل با زمان جهانی هماهنگ میشه، بدون اینکه جهش ناگهانی رخ بده.

برای مثال، اگر قرار باشه ثانیه کبیسه نیمه‌شب ۳۱ دسامبر اضافه بشه، گوگل از حدود ۱۰ ساعت قبل شروع می‌کنه هر ثانیه رو چند میلی‌ثانیه کش بده. این تغییرات جمع میشن و در نهایت، ساعت گوگل دقیقاً با UTC یکی میشه. در سال ۲۰۱۶ که آخرین لیپ‌سکند اضافه شد، سرویس‌های زیادی در دنیا دچار مشکل شدن، اما جیمیل، یوتیوب و موتور جستجوی گوگل بدون کوچک‌ترین اختلال کار کردن، چون Leap Smear از قبل فعال شده بود.

این روش باعث میشه هیچ لحظه «23:59:60» در سیستم‌های گوگل وجود نداشته باشه، بنابراین نیازی به تغییر نرم‌افزارها یا پایگاه‌های داده نیست. همچنین در سیستم‌های حساس به زمان مثل سرورهای تراکنش‌های مالی یا دیتابیس‌های توزیع‌شده، همه چیز بدون وقفه ادامه پیدا می‌کنه.

موفقیت Leap Smear باعث شد غول‌های فناوری دیگه هم به سمت روش‌های مشابه برن. حالا آمازون، فیس‌بوک و حتی بعضی مراکز داده مستقل هم به جای تغییر ناگهانی، زمان رو به‌صورت تدریجی اصلاح می‌کنن.

طبق آخرین اعلام IERS، احتمال بعدی برای اضافه شدن ثانیه کبیسه در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ مطرح شده، اما با توجه به سرعت بالاتر چرخش زمین در سال‌های اخیر، این اتفاق بعیده که رخ بده. همچنین IERS اعلام کرده در پایان دسامبر ۲۰۲۵ هیچ ثانیه کبیسه‌ای اضافه نخواهد شد. با این حال، اگر در آینده این اصلاح زمانی لازم باشه، تاریخ دقیقش توسط همین مرکز اعلام میشه.

✏️ مطلبی از ممد

🔎 Leap Smear - Google Public NTP

📍 @TechTube

این مقاله/پست درباره string خیلی جاله،‌ من قبلا درباره فرق unicode با utf-8 خونده بودم، اما اینجا بیشتر درباره تاریخشون فهمیدم،

زمانی که ascii معرفی شد کلا برای حروف انگلیسی ساخته شده بود، و البته یکسری از کاراکتر‌ها و دستورات دیگه.
مثلا برای اسپیس کد 32 و مثلا برای حرف A از کد 65 داخلش استفاده میشد.
ولی کد‌های قبل 32 چی؟ اون‌ها برای دستورات استفاده میشه مثلا کد 7 برای صدای beep هست!

حالا تمامی این کاراکتر‌ها کلا توی 7 بیت قرار می‌گیرن و بیشتر نیاز ندارن.
مثلا اگه حرف z رو درنظر بگیریم، کد اسکیش میشه 122
و باینری 122 میشه 1111010 و همینطور که می‌بینید، با فقط هفت بیت حروف انگلیسی، اعداد، سیمبل‌ها و دستورات رو می‌تونم داشته باشیم،
اما کامپیوتر ها با هشت بیت کار می‌کنند، پس پیاده سازی ascii که داخل کامپیوتر یک بیت اضافه‌ای به ما میده!(آخرین بیت سمت چپ) پس از کد 128 تا 255 برای هیچکاری استفاده نمیشه داخل تیبل ascii

اینجاست که شرکت‌ها و برنامه نویس ها تصمیم می‌گیرن اون بیت آخر رو برای کار های خودشون استفاده کنند.
همچنین هر زبانی مثلا یونانی از برای خودش یه کد پیج داشته
مثلا توی بعضی از سیستم عامل ها از کد 130 برای کاراکتر é استفاده میشده، و یه ورژن دیگه‌ای از همون سیستم عامل(DOS) از این کد برای کاراکتر ג استفاده میشده.
اینم باید بگم که همه قبول کردن که تمامی کد های زیر 128 دست نخورده بمونه خوشبختانه.
اینکه کدهای بالای 128 نماینده چه کاراکتری باشه بستگی داره به اینکه از چه code page استفاده می‌کردن. مثلا code page 862 در اسرائیل استفاده میشده و 737 در یونان.
حالا سیستم عامل DOS از کلی کد پیج ساپورت می‌کرده، ولی همزمان نمیشده توی یک فایل تکست از دو زبان استفاده کنی.


حالا عجیب‌تر اینکه این سسیتم توی زبان هایی مثل چینی بدرد نمی‌خوره، چون خب از 'حرف' استفاده نمی‌کنند و کاراکترهاشون نماده و هزاران کاراکتر دارند،
پس توی 8 بیت جا نمی‌شن. خب اینا چیکار کردن؟ از چیزی به اسم DBCS استفاده کردن این یعنی double bytes character set
درواقع برای پیاده‌سازی زبان چیزی باید تعداد بایت ها رو دو برابر می‌کردن،
این خودش یه مشکلی داره، اینکه تایپ یک کاراکتر ساده‌ست(حرکت رو به جلو) اما اگه بخای به عقب برگردی، این یه چالشه، چون نمی‌دونی کاراکتری که تایپ کردی یک بایتی بوده یا دو بایتی.
تا اینجا انچنان مشکلی نداشتیم، اما وقتی پای اینترنت به کامپیوتر‌ها باز شد، دیگه اینجا بود متن‌ها توی سیستم‌های مختلف به خوبی کار نمی‌کردند. و unicode اختراع شد.

به صورت خلاصه unicode به ازای هر کاراکتری یک کد داره، که بهش میگن character set، یونیکد طوری ساخته شده که حتی اگه در آینده‌هم کاراکتری و یا زبانی اختراع بشه، با unicode میشه یک کد منحصر بفرد بهش داد.
مثلا برای کاراکتر A از کد U0041 استفاده میشه،
و یا برای مثال U+0048 U+0065 U+006C U+006C U+006F. میشه Hello.
این کد‌ها هگزا دسیمال هستند.


اوکی حالا سوال اینجاست که ما برای هرکاراکتری یک کد در نظر گرفتیم، اوکی خب چطوری روی هارد قراره ذخیره‌ش کنیم؟
در حالت اول و خب خیلی ساده میشه اکثر کد ها رو داخل 16 بیت دخیره کرد، اما دو مشکل وجود داره:
اول اینکه فضای بیشتری برای ذخیره می‌گیره،
دوم اینکه خب اینهمه تکست که از قبل نوشته شده، یکی باید همه اونها رو تبدیل کنه.
یا شاید یه بتونیم الگوریتم backward comaptible ایجاد کنیم.

اینجاست که جادوی utf-8 که یک encondig هست میاد وسط،
توی utf-8 از 0 تا 127 توی همون 8 بیت ذخیره می‌شه
و چیزی که به فضای بیشتری نیاز داره چی؟
وقتی کاراکتری بیشتر از 127 (یعنی نیاز به بیش از 7 بیت) نیاز داشته باشه، UTF-8 از چند بایت استفاده می‌کنه:
بایت اول یه "الگو" داره که نشون می‌ده این کاراکتر چند بایتیه، و بایت‌های بعدی با 10xxxxxx شروع می‌شن.
اینطوری کامپیوتر می‌فهمه این یه کاراکتر چندبایتیه و چطوری باید رمزگشایی‌ش کنه.

چطور پرفورمنس postgresql رو ۴۲هزار برابر بدتر کنیم؟
همیشه تو مقاله ها به افزایش پرفورمنس می‌پردازیم ولی این مقاله اومده و با تنظیمات WAL و بافر و وکیم و ... پرفورمنس دیتابیس رو خیلی کم کرده!

برای من خیلی جنبه آموزشی داشت و با مفاهیم جدیدی از پستگرس آشنا شدم. امیدوارم برای شما هم همینطور باشه.

لینک مقاله اصلی:
https://byteofdev.com/posts/making-postgres-slow/

لینک ری‌اکت بهش در یوتوب:
https://www.youtube.com/watch?v=EeGCxH_0zx4

یه ابزار جدیدی که پیدا کردم و دوستش دارم، proton authenticatorئه.

یه برنامه مدیریت کدهای two factor authenticationئه که برای سیستم‌عامل های مختلف (شامل لینوکس و اندروید) نسخه داره. با این که تازه معرفی شده من باگ خاصی ندیدم و خوب و مناسب و رایگان بین دستگاه ها کدها رو سینک می‌کنه. من قبلا برای گوشی از google authenticator استفاده می‌کردم که اگرچه اون سینک می‌کرد ولی راه خاصی نداشت که روی سیستم هم داشته باشمش. در نتیجه مجبور بودم کدش رو خروجی بگیرم و با یه چنین کامندی کد رو تولید می‌کردم. که طبیعتا قابلیت سینک هم نداشت.

oathtool -b --totp '<my code>'

از قابلیت های خوب دیگه‌ی proton authenticator اینه که امکانات import export خیلی خوبی داره و میتونه از اکثر برنامه های دیگه ورودی بگیره و میتونید کدهاتون رو هم ازش export کنید و مثل microsoft authenticator به زور زندانی نمی‌کنه. =)

اگه براتون جالب بود از سایتشون می‌تونید لینک های نصبشو پیدا کنید:
https://proton.me/authenticator

لیفت یه برنامه تاکسی اینترنتیه و تو این مقاله توضیح میده که چطوری راننده ها و مسافرها رو بر اساس شرایط مختلف (مثلا مجاورت) به هم وصل می‌کنه. برای توضیحش از گراف و به شکل خاص از bipartite graph استفاده می‌کنه و به نظرم متن جالبی بود.

https://eng.lyft.com/solving-dispatch-in-a-ridesharing-problem-space-821d9606c3ff

جهت فان:
مصاحبه با یک DevOps engineer سنیور!

https://youtu.be/rXPpkzdS-q4?si=yB9totHR9pDmOk27