بعضی آدمها نمیروند…
اما یک روز میفهمی دیگر جای قبلیشان در قلبت نیست.
و همین، گاهی از رفتن هم سختتره.
چون وقتی کسی میمیره یا رابطهای تمام میشه، بالاخره میفهمی باید برای چه چیزی سوگواری کنی.
اما وقتی آدم هنوز هست و فقط «رابطه» دیگر مثل قبل نیست، مغزت بین ماندن و خداحافظی گیر میکند.
هنوز میتوانی با او حرف بزنی،
هنوز اسمش در گوشیات هست،
هنوز خاطراتتان سر جایشان هستند…
اما آن حسِ سابق؟
دیگر نیست.
و شاید چیزی که بیشتر از خودِ آدم دلتنگش هستی، نسخهای از خودت باشد که کنار او بودی.
اگر تا حالا چنین چیزی را تجربه کردی، احتمالاً میفهمی چرا بعضی خداحافظیها هیچوقت گفته نمیشوند؛
فقط آرامآرام درون آدم اتفاق میافتند. 🤍
Post #102
213
- 👍 3
- 🕊 3
- 😭 3
- ❤ 1