⭕️ نفت برای یک قرن

آمریکا از قرارداد ۱۰۰ساله نفتی با ونزوئلا چه می‌خواهد؟

محمدحسین باقی /نویسنده نشریه


🔹دولت ترامپ در توافق نفتی پیشنهادی خود با ونزوئلا، توانسته عشق خود به سرمایه‌داری دولتی را با اشتیاق به امپریالیسم قرن نوزدهم ترکیب کند. این سنگ بنای جهان‌بینی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات‌متحده، است. از دیدگاه واشنگتن، توافق نفتی اعلام‌شده میان ایالات‌متحده و ونزوئلا، قرار است نتیجه عملیات نظامی ژانویه و تغییر سران (اگر نگوییم تغییر رژیم) در کاراکاس باشد. ترامپ در آن زمان پیشنهاد تصاحب نفت ونزوئلا را مطرح کرد، زیرا پیش از این از عدم تصاحب نفت عراق ابراز تاسف کرده بود. این تلاش او برای انجام این کار است و این موضوع مردم بسیاری از قاره‌ها را گیج کرده است. همان‌طور که کاخ سفید اعلام کرد، این توافق به ایالات‌متحده «کنترل» حدود ۶۵ میلیارد بشکه نفت ونزوئلا را می‌دهد.

🔹مشکلات این توافق بسیار است. می‌توان از مشروعیت آن شروع کرد. رژیم دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، به گفته ترامپ «بسیار مورد احترام» است. چیزی که او نیست، رئیس مشروع یک دولت مشروع در ونزوئلاست. این موضوع پرسش‌هایی را در مورد دوام هر یک از این توافقات مطرح می‌کند، زیرا دولت آینده ونزوئلا می‌تواند بسیاری از مفاد آن را لغو کند. این دقیقاً همان چیزی است که می‌تواند باعث دلسردی سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت و چندمیلیارد‌دلاری شود. سپس مسائل فنی مربوط به مشروعیت مطرح می‌شود.

🔹در گسترده‌ترین تفسیر، این توافق دوجانبه به دولت ایالات‌متحده کنترل مستقیم بر بیش از هفت درصد از ذخایر نفتی اثبات‌شده جهانی را می‌دهد. دونالد ترامپ، از این توافق به‌عنوان «هدیه‌ای از ونزوئلا به مردم ایالات‌متحده» تمجید کرد. این تحلیلگران نوشتند، مسئله مشروعیت قانونی، به مسئله دیگری ختم می‌شود: پایداری سیاسی. دولت رودریگز که در تلاش است از قرارداد امتیاز دوجانبه تازه امضاشده خود دفاع کند، یک دولت موقت است. مشروعیت این دولت از سوی اپوزیسیون سیاسی ونزوئلا زیر سوال است و آن را به‌عنوان «تصرف و غصب گسترده اراضی» محکوم می‌کنند.

🔹این توافق می‌تواند مرکز بازارهای انرژی جهانی را از «نقاط حساس» خاورمیانه به سمت نیمکره غربی تغییر دهد. بااین‌حال، ونزوئلا نمی‌تواند به این زودی‌ها جایگزین نفت خلیج فارس شود و اوپک هنوز سهم بزرگی از تولید جهانی را کنترل می‌کند. همچنین باید دید که آیا این توافق ایالات‌متحده و ونزوئلا از تغییرات سیاسی در واشنگتن و کاراکاس جان سالم به در خواهد برد یا خیر. صرف نظر از آنچه در آینده اتفاق می‌افتد، تصمیمات سیاست خارجی ترامپ در دوره دوم ریاست‌جمهوری، ضربه‌ای به نظم انرژی قدیمی با محوریت اوپک وارد کرده است که در سال‌های آینده و در بحبوحه پیامدهای بحران هرمز، جای زخم‌هایی برجای خواهد گذاشت.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda

متن کامل گزارش را اینجا مطالعه کنید.