⭕️ سراشیبی سرمایه

جایگزین کردن سرمایه‌های ازدست‌رفته درگفت‌وگو با علی سرزعیم

✍🏻مریم رحیمی/ نویسنده نشریه

🔹تعبیر «استهلاک» عمدتاً برای سرمایه فیزیکی به‌کار می‌رود؛ یعنی ماشین‌آلات به‌مرور زمان و بر اثر استفاده، دچار فرسودگی و خرابی می‌شوند و باید آنها را تعمیر کرد اما مفهوم استهلاک فقط به ماشین‌آلات محدود نمی‌شود و به ابنیه نیز تعمیم پیدا می‌کند. ساختمانی را در نظر بگیرید که نو است و شما از آن استفاده می‌کنید. پنج سال بعد دیگر به زیبایی روز اول نیست و اگر به آن رسیدگی نشود، 15 سال بعد که به آن سر بزنید، می‌بینید دیوارها، رنگ و نقاشی‌های آن فرسوده شده‌اند و به‌تدریج از زیبایی ساختمان کاسته می‌شود. یکی از مثال‌های بسیار برجسته این مسئله، ساختمان‌های دولتی ایران است.

🔹جوان بودن جامعه اهمیت بسیار زیادی دارد. اگر جامعه سالمند باشد، تعداد نیروی کار کاهش پیدا می‌کند. سالمند شدن جامعه یک زیان دیگر هم دارد و آن، افزایش فشار بر نظام بازنشستگی است؛ نظامی که همین حالا نیز وضعیت نامناسبی دارد. وقتی جامعه سالمندتر شود، این فشار افزایش پیدا می‌کند و با بحران صندوق‌های بازنشستگی مواجه می‌شویم. نکته بعدی این است که شما باید هم جامعه جوانی داشته باشید که کار کند و اقتصاد را به حرکت درآورد و هم نیروی کاری داشته باشید که حق بیمه پرداخت کند تا منابعی برای پرداخت مستمری بازنشستگان وجود داشته باشد.

🔹ما در بخش مهارت‌های سطح بالا بسیار خوب هستیم و در حوزه مهندسی در سطح اول دنیا قرار داریم. دانشگاه‌های خوب کشور فقط محدود به دانشگاه صنعتی شریف نیستند و حدود ۵۰ دانشگاه اول ما در حوزه مهندسی عملکرد بسیار خوبی دارند. سطح آنها از متوسط جهانی بالاتر است و حتی در برخی حوزه‌ها از بسیاری از کشورهای اروپایی نیز بالاتر قرار می‌گیرد. فارغ‌التحصیلان رشته‌های مهندسی و همچنین رشته‌های تجربی هم وضعیت مطلوبی دارند. در نتیجه، این افراد در بسیاری از حوزه‌ها از متوسط جهانی بالاتر هستند. بنابراین، در صادرات نیروی انسانی به خارج و اعزام نیروی انسانی متخصص، مشکل چندانی نداریم.

🔹ما در کوتاه‌مدت نمی‌توانیم ۱۰ میلیون شغل ایجاد کنیم و اصلاً با شرایطی که وجود دارد اگر شغل‌های موجود حفظ شود، هنر کرده‌ایم. بنابراین، در کوتاه‌مدت، چون هیچ راهی جز اینکه زندگی مردم را نجات دهیم، نداریم، باید از ظرفیت مهاجرت بهره ببریم؛ اما در بلندمدت باید کاری کنیم تا اقتصاد آنقدر رشد کند که این افراد برگردند. هند زمانی کشوری فقیر و نسبتاً توسعه‌نیافته‌ بود که دائم مهاجر می‌فرستاد. از دهه ۱۹۹۰، با تغییر سیاست‌ها و سپس از دهه ۲۰۰۰، رشد اقتصاد این کشور افزایش پیدا کرد و به حدود هشت درصد رسید. به‌تدریج کمبود نیروی کار ایجاد شد، درآمد مردم افزایش یافت و بسیاری از کسانی که مهاجرت کرده بودند، برگشتند و موج بازگشت مهاجران آغاز شد.

#تجارت_فردا
@tejaratefarda

متن کامل گفت‌وگو را اینجا مطالعه کنید.