🔹 کسی که قائل به نزول حقیقی برای خداوند متعال است؛ من حیث لایشعر قطعا قائل به جسمانیت خداوند شده است؛ توضیح اینکه:

1⃣ چیزی که نازل می‌شود، مکان خاصی را اشغال کرده است؛ آن مکان، هر انداره که باشد، قابل تقسیم است 👈 پس ذات، به تبع مکانش #قابل_تقسیم به دو نیمه است؛ و این تقسیم ها به نحو لا یقفی ادامه دارد. پس خدای وهابیت شیئی متجزی است! در حالی که هر متجزی مخلوق است.

2⃣ لازمه نزول ذات، داشتن قبل و بعد است 👈 با این بیان که ذات نازل نشده بود، نازل شد؛ همین قبل و بعد غیر مجامع، معنای آن #زمان داشتن است و از آنجایی که زمان محدود است، لازم می‌آید خدای وهابیت معدوم باشد‌ سپس موجود شده باشد و این نشان دهنده مخلوقیت است!

3⃣ خود وهابیون میگویند که ذات خدایشان از عرش نازل می‌شود بدون اینکه عرش از او خالی شود. معنای این سخن اینست که ذات خدای وهابیون #قابل_زیادة است؛ زیرا تنها راه اینکه شئ در جای دیگر حاضر شود در حالی که جای قبلی را ترک نکرده باشد، اینست که ذاتش زیاد و بیشتر شده باشد‌‌، در حالی که قبول زیاده و نقصان از صفات مخلوقات است.

5⃣ زمان و مکان دو عرض موجود در خارج هستند و این دو عرض، موضوع قابل می‌خواهند. موجودی که اجزاء و ابعاض داشته باشد به راحتی اعراضی به نام زمان و مکان را قبول می‌کند اما موجودی که اجزاء و ابعاض نداشته باشد، ذاتش چیزی ندارد تا آنها این اعراض را قبول کنند. پس همین عرض داشتن، نشان از اینست که خدای وهابیون جوهر و جسم است.

✅ با توجه به نکاتی که مطرح شد خدای وهابیون:

1- مکان دارد.
2- زمان دارد.
3- قابل زیاده است.
4- قابل تقسیم است.
5- محل عوارض است.

وهابیت عزیز❗️
دیگر خدایتان باید چگونه باشد تا بفهمید جسم است؟!

👈 هر آنچه اجسام همه دارند؛ خدای وهابیت یک جا دارد.....!!!!

🆔 @javaheralklam