راه اندازی روزنامه را او از سن ۱۵ سالگی در مدرسه خود آغاز کرد. او اولین بار در تظاهرات بیکاران پاریس در سال ۱۸۸۲ بود، وقتی او به پلیس‌هایی که به تظاهرات یورش برده بودند و قصد بازداشت #لوئیز_میشل را داشتند حمله کرد تا لوئیس را فراری دهد. اما او به اتهام سرقت با اسلحه به ۸ سال و لوئيس به ۱۲ سال زندان محکوم شدند که البته بعد از ۳ سال شامل عفو شدند.
نقد نظام پارلمانی یا دموکراسی مجلسی و یکی از موضوعاتی بود که امیل همچون سایر آنارشیست‌های هم دوره‌اش آن را به شدت مورد توجه قرار می‌داد و در مورد آن در نشریاتی که راه اندازی می‌کرد می‌نوشت. وقتی که بعضی سوسیالیست‌ها و سوسیال دموکرات‌ها می‌گفتند:«طبقه کارگر! نیم به علاوه یک کاندیدتان را به پارلمان بفرستید و انقلاب بلافاصله اتفاق خواهد افتاد» در پاسخ امیل می‌گفت: «اتحادیه‌های خود را تشکیل دهید و متحد شوید و محل کار خود را تسخیر کنید».
«انتخابات مبارک یکشنبه صبح است و خدا را شکر که از تعداد نامزد‌ها که می‌خواهند به قدرت برسند کم نیست. و هر کسی با هر سلیقه و رنگی می‌تواند یکی از آن‌ها را انتخاب کند. با اینکه رنگ، پرچم یا نمادشان می‌تواند تغییر کند اما یک چیز همیشه بینشان ثابت باقی می‌ماند: بال بال زدنشان! همه آنها قول می‌دهند که تا جان در بدن دارند برای شما خواهند جنگید و حافظ منافع راستین شما خواهند بود.»

Émile Pouget
@TarTaKar