🔻 داریوش بیست‌و‌هشت ساله، پس از مهار شورش‌ها نیاز به مشروعیت بخشی به جایگاه خود را داشت. او از یک سو، شاهنشاهی را از شاخه کوروش به شاخه خانواده خود در پارس منتقل کرده بود و از سوی دیگر هنوز پدرش ویشتاسپه و پدربزرگش ارشامه زنده بودند و طبق سن و سال، آن‌ها در اولویت قرار می‌گرفتند.
کوشید جایگاه شاه را نه به عنوان منصبی موروثی و نسبی که به عنوان "جایگاه فرد واجد شرایط سلطنت باز تعریف کند" و حقانیت خود را نه الزاماً خانوادگی که بر اساس شایستگی به اثبات برساند.
در این ساختار، ملاک نزدیکی به راس قدرت، وفاداری به شخص شاه و نه خاندان بود شاه بعدی نیز لزوماً فرزند بزرگ‌تر تعریف نمی‌شد، چنان‌که خشایارشا هم سومین پسر او بود که بعدها شاه شد. با همین نگاه، دربار نیز باز مهندسی شد و شش یار او که از شش خانواده مهم پارسی بودند، در اولویت قرار گرفتند. خانواده‌ها حتی در سلسله‌های بعدی نیز تاثیرگذار بودند
🔹ایرانی بودن مهم است چون...🔸@tarikhnegarrr
ما...
شما...
وارث منش کوروش هستیم...
وارث تبر نادر هستیم...
وارث درایت داریوش هستیم...
و از همه مهم تر...
ما وارث ایرانی هستیم که برایمان هزاران سال نگاه‌دار بودند