موسسه مطالعاتی تحریریه

♨️️ اقتصاد سیاسی خلیج فارس؛ هزینه‌های سنگین «سازش و مهار» ایران

🔻 گزارش تحلیلی «کارن یانگ» در اندیشکده خاورمیانه، به بررسی ابعاد اقتصادی و استراتژیک فروپاشی تفاهمنامه اسلام‌آباد و از سرگیری درگیری‌ها میان آمریکا، رژیم صهیونیستی و ایران می‌پردازد. نویسنده نشان می‌دهد که دوران مهار نظامی ایران به پایان رسیده و کشورهای عرب خلیج فارس وارد عصر پرهزینه «سازش اقتصادی، دیپلماسی و سرمایه‌گذاری‌های دفاعی» شده‌اند. این واکاوی هزینه‌های سنگین این تحول استراتژیک بر بودجه‌ها و ساختار اقتصادی منطقه را در چهار محور کلیدی تبیین می‌کند:

🔻 ۱. جهش بودجه‌های نظامی و ایمن‌سازی زیرساخت‌ها:
با پذیرش این واقعیت که امکان حذف قدرت منطقه‌ای ایران وجود ندارد، شورای همکاری خلیج فارس پیش‌بینی رشد ۲۰ درصدی بودجه‌های نظامی را در دستور کار قرار داده است. عربستان با تخصیص ۸۳ میلیارد دلار (۶.۵ درصد GDP) و کویت با ۸ میلیارد دلار، اولویت خود را بر بومی‌سازی پدافند هوایی، پهپادی و جنگ الکترونیک گذاشته‌اند. هم‌زمان، مقاوم‌سازی زیرساخت‌های کلیدی از پالایشگاه‌ها تا مراکز داده و واحدهای ذوب آلومینیوم به هزینه‌ای اجباری برای دولت‌ها بدل شده است.

🔻 ۲. ضربه به تولید نفت و کسری بودجه ساختاری:
تداوم ناامنی در تنگه هرمز، تولید نفت کویت (۷۸٪)، بحرین (۷۳٪) و امارات (۳۸٪) را با افت شدید مواجه کرده و رشد اقتصادی منطقه را طبق برآورد صندوق بین‌المللی پول به ۱.۸ درصد کاهش داده است. در صورت استمرار جنگ، رشد اقتصادی کویت و قطر تا ۱۴ درصد انقباض خواهد یافت. همچنین خسارت ۲۰ میلیارد دلاری به تاسیسات «راس لفان» قطر، ظرفیت صادرات LNG این کشور را برای چند سال ۲۰ درصد کاهش می‌دهد.

🔻 ۳. پروژه ۱۰۰ میلیارد دلاری برای دور زدن هرمز:
تأمین امنیت انرژی دیگر نه بر پایه ظرفیت تولید، بلکه بر پایه «مسیرهای جایگزین صادرات» تعریف می‌شود. کشورهای منطقه نیازمند بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری برای احداث خطوط لوله و بنادر جدید هستند. توسعه خط لوله شرق-غرب در عربستان و پایگاه‌های صادراتی فجیره در امارات در همین راستا است. طبق برآورد گلدمن ساکس، این پروژه‌ها می‌توانند تا پایان سال ۲۰۲۸ تا ۷۵ درصد از حجم صادرات نفت هرمز را به مسیرهای جایگزین منتقل کنند.

🔻 ۴. تغییر در زنجیره تامین و هزینه‌های اجتماعی:
بحران اخیر ترانزیت منطقه را از الگوی «چابکی و بهینه‌سازی» به الگوی پرهزینه «تعدد مسیرها و پشتیبان‌گیری» تغییر داده است. شرکت DP World با فعال‌سازی خطوط زمینی از بنادر صحار و جده بیش از ۳۵۰ هزار کانتینر را جابه‌جا کرده است. علاوه بر این، خروج نیروهای متخصص خارجی و ضرورت تخصیص سوبسیدهای غذایی (مانند یارانه ۵۰ درصدی عمان برای واردات غذا)، فشار بی‌سابقه‌ای بر بودجه‌های جاری وارد آورده است./کانال مطالعات خلیج فارس
@tahririeh

فرانسه در محاصره بحران!

خبرنگار ارشد نیویورک تایمز؛ جوانان از آینده‌ای مبهم و هزینه‌های کمرشکن می‌گویند!

استیون ایرینگر، خبرنگار ارشد دیپلماتیک نیویورک‌تایمز: این اتفاق اکنون در شرایطی رخ می‌دهد که فرانسه با مشکلات اقتصادی بسیار عمیقی مواجه است. بدهی ملی بسیار بالاست، بودجه تحت فشار قرار دارد و دولت می‌خواهد هزینه‌های نظامی بیشتری انجام دهد.

دانشجویان در فرانسه، همانند دانشجویان در نقاط دیگر، می‌پرسند: آینده من چگونه خواهد بود؟ آیا می‌توانم در این دنیای جدید از پس هزینه‌های زندگی بربیایم؟ اما فکر می‌کنم این مسئله اساساً بازتاب‌دهنده نگرانی واقعی بسیاری از مردم عادی اروپا درباره آینده اقتصادی و هزینه‌های زندگی است.

@tahririeh

♦️واردکنندگان گاز در آرزوی زمستانی معتدل

اکونومیست:
واردکنندگان گاز به امید زمستانی معتدل هستند، زیرا قیمت گاز طبیعی ممکن است به مشکلی بزرگ‌تر از نفت تبدیل شود.
قیمت این سوخت از فوریه در اروپا دو برابر و در آسیا ۱۴۵ درصد جهش کرده و پیش‌بینی می‌شود باز هم افزایش یابد.
قطر که زمانی یک پنجم گاز طبیعی مایع جهان را تأمین می‌کرد، اکنون تنها مقدار ناچیزی صادر می‌کند.
آسیا در حال بازسازی ذخایر زمستانی خود از منابع دورتر مانند آمریکا است و اروپا به دلیل هزینه‌های گزاف کمتر خرید می‌کند، به‌طوری که انبارهای گاز آن تقریباً سه چهارم پر است و رکوردی پایین برای این فصل محسوب می‌شود.
این ذخایر تنها در صورت معتدل بودن زمستان کافی خواهد بود؛ احتمالی که به دلیل پدیده ال‌نینو و گرمایش دوره‌ای اقیانوس آرام قوی است و به کنترل تقاضا کمک می‌کند. اما اگر موج سرما رخ دهد، اروپا ناچار به رقابت مستقیم با آسیا برای محموله‌ها می‌شود و قیمت‌ها به شدت افزایش خواهند یافت.

@tahririeh

🔻ترامپِ رهاشده؛ گزینه‌های احتمالی آمریکا برای تشدید جنگ پس از انتخابات

📄 فارن پالیسی | کول بیوسی و نیت سوانسون

▪️ نویسندگان احتمال می‌دهند پس از انتخابات میان‌دوره‌ای، یکی از مهم‌ترین موانع سیاسی ترامپ برای تشدید جنگ با ایران کاهش یابد. تاکنون نگرانی از جهش قیمت انرژی و تأثیر آن بر انتخابات، واشنگتن را از بازگشت به جنگ گسترده بازداشته است؛ اما پس از انتخابات، ترامپ ممکن است ادامه وضع موجود را برای دستیابی به یک «پیروزی» کافی نداند و نتیجه جنگ ایران را بخشی از میراث سیاسی خود تلقی کند.

▪️ نخستین گزینه، ازسرگیری حملات گسترده آمریکا و احتمالاً اسرائیل علیه مراکز نظامی، سامانه‌های موشکی و زیرساخت‌های انرژی ایران است. چنین حملاتی می‌تواند توان نظامی تهران را کاهش دهد، اما از نگاه نویسندگان تضمینی برای تغییر رفتار ایران وجود ندارد و تهران نیز می‌تواند با حمله به زیرساخت‌های انرژی کشورهای خلیج فارس، هزینه جنگ را برای منطقه و اقتصاد جهانی افزایش دهد.

▪️ گزینه دیگر، انجام عملیاتی محدود اما نمایشی مانند تلاش برای تصرف ذخایر اورانیوم غنی‌شده یا اشغال پایانه‌های نفتی جزیره خارک است. هدف می‌تواند ایجاد اهرم مذاکراتی و فراهم‌کردن امکان اعلام پیروزی باشد، اما ورود نیروهای آمریکایی به خاک ایران، حفظ مواضع ثابت و پراکندگی ذخایر هسته‌ای، چنین عملیاتی را با خطر تلفات و شکست روبه‌رو می‌کند.

▪️ حمایت تسلیحاتی از مخالفان جمهوری اسلامی نیز به‌عنوان گزینه‌ای کم‌هزینه‌تر مطرح می‌شود، اما نویسندگان اپوزیسیون ایران را فاقد رهبری و ساختار منسجم می‌دانند. واشنگتن برای تبدیل گروه‌های مسلح به نیروی مؤثر ناچار به آموزش، سازمان‌دهی و حفاظت از آنها خواهد بود و موفقیت چنین راهبردی نیز می‌تواند به جنگ داخلی، موج پناه‌جویان و بی‌ثباتی طولانی‌مدت منجر شود.

▪️ تشدید جنگ اقتصادی گزینه دیگری است. آمریکا می‌تواند بانک‌ها، پالایشگاه‌ها و بنادر چینی مرتبط با ایران را هدف قرار دهد و مسیرهای زمینی تجارت تهران را محدود کند؛ اما این اقدام ممکن است روابط اقتصادی آمریکا و چین و حتی بخش‌هایی از نظام مالی جهانی را تحت فشار قرار دهد. گزینه اعزام نیروی زمینی نیز از نظر نویسندگان پرهزینه‌ترین سناریو است؛ زیرا ابعاد جغرافیایی، جمعیت و ظرفیت نظامی ایران، اشغال کشور را به عملیاتی بسیار بزرگ‌تر از عراق و افغانستان تبدیل می‌کند.

▪️ در مقابل، ترامپ ممکن است پس از انتخابات به نسخه‌ای از تفاهم پیشین بازگردد و در برابر بازگشایی هرمز و محدودیت‌های هسته‌ای، بخشی از خواسته‌های ایران را بپذیرد. سناریوی دیگر نیز «تشدید برای تنش‌زدایی» است؛ یعنی ابتدا حمله‌ای محدود برای حفظ وجهه و سپس بازگشت به مذاکره. بااین‌حال، نویسندگان معتقدند تجربه ماه‌های گذشته نشان داده افزایش فشار الزاماً محاسبات تهران را تغییر نمی‌دهد.

▪️ جمع‌بندی مقاله این است که واشنگتن برای پایان‌دادن به جنگ مجموعه‌ای از گزینه‌های پرهزینه و نامطلوب پیش رو دارد و تقریباً هیچ مسیر نظامی یا اقتصادی بدون هزینه متقابل برای آمریکا، متحدان منطقه‌ای و اقتصاد جهانی وجود ندارد. از نگاه بیوسی و سوانسون، بدترین انتخاب می‌تواند تشدید گسترده جنگ بدون چشم‌اندازی روشن برای دستیابی به نتیجه سیاسی باشد.

@tahririeh

🚨 بازار اوراق قرضه آمریکا در حال ارسال هشدار مهمی است که نباید آن را نادیده گرفت.

نرخ تورم بسیار کمتر از حد انتظار اعلام شد.

با این حال، خریداران همچنان از ورود به اوراق قرضه بلندمدت خزانه داری آمریکا امتناع می کنند.

گلدمن ساکس می‌گوید اوراق بلندمدت «هنوز کاملاً بدون متقاضی (تقاضای خرید)» هستند.

این یک مشکل جدی است.

* شاخص کل PCE: ۳.۴٪ در برابر ۳.۷٪ مورد انتظار
* شاخص هسته PCE: ۳.۰٪ در برابر ۳.۳٪ مورد انتظار

در شرایط عادی، چنین افت غیرمنتظره‌ای در تورم باید باعث هجوم سرمایه‌گذاران به سمت اوراق قرضه و کاهش بازدهی بلندمدت می‌شد.

اما این بار، این آمار تقریباً هیچ کمکی نکرد.

زیرا بازار اوراق قرضه با عبور از این یک گزارش تورمی، مشکلات بسیار بزرگ‌‌تری را در لایه‌های زیرین می‌بیند:
* رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) آمریکا با افزایشی چشمگیر از ۱.۵٪ به ۲.۲٪ تجدیدنظر شد.

* تقاضای ناخالص داخلی بخش خصوصی ۴.۶٪ جهش داشت.

* دولت همچنان با کسر بودجه‌ای در حدود ۲ تریلیون دلار در حال اداره کشور است.

* سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی در حال انفجار است و به حجم عظیمی از سرمایه نیاز دارد.

* و با وجود گزارش ضعیف‌تر، تورم همچنان بسیار بالاتر از هدف ۲ درصدی فدرال رزرو قرار دارد.

با کنار هم قرار دادن همه این موارد، سرمایه‌گذاران اوراق قرضه بلندمدت پیش از پذیرش ریسک وام‌دهی چنددهه‌ای به دولت آمریکا، خواستار بازدهی بالاتر هستند.

و دقیقاً همین‌جاست که اوضاع خطرناک می‌شود.

اگر حتی تورم پایین‌تر هم نمی‌تواند خریداران را بازگرداند، دقیقاً چه چیزی این کار را خواهد کرد؟

زیرا فشار مداوم بر بازدهی اوراق خزانه بلندمدت، محصور در بازار اوراق قرضه باقی نمی‌ماند.

این فشار مستقیماً وارد وام‌های مسکن، وام‌های شرکتی، هزینه‌های بهره دولت، ارزش‌گذاری سهام و کل سیستم مالی می‌شود.

آمریکا تازه گزارشی از تورم دریافت کرد که بازار اوراق قرضه قرار بود عاشق آن باشد؛
اما بازار اوراق قرضه اساساً نسبت به آن بی‌پتناوت بود و شانه بالا انداخت.

شاید این بزرگ‌ترین هشدار در کل این گزارش باشد./بین دوگانگی ها
@tahririeh

شکست محاصره دریایی و خرابکاری ارزی در داخل!

عقب‌نشینی ۵۰۰ کیلومتری ناوگان نظامی آمریکا از خلیج فارس و دریای عمان، از ترک برداشتن سنگین استراتژی محاصره حکایت دارد؛ اما چرا با وجود دست‌برتر میدانی در دریا، نوسانات ارزی و سیاست‌های پشت‌پرده در حال خنثی کردن این پیروزی بزرگ هستند؟ در این تحلیل، ابعاد پنهان آسیب به ناوهای آمریکایی، بازی منطقه‌ای امارات و خطاهای راهبردی در حوزه تجارت و دلار بررسی شده است.

https://youtu.be/NtxqPnS8BcU

@tahririeh

اخراج عراقچی از آمریکا با دستور روبیو!

پشت‌پرده خبرساز شدن «اخراج عراقچی از آمریکا»؛ شایعه‌سازی رسانه‌ای یا فشار واقعی واشنگتن؟ در پی انتشار ادعاهایی مبنی بر اقدام دولت آمریکا با هماهنگی مارکو روبیو علیه وزیر امور خارجه کشورمان، روایت رسمی با فضای رسانه‌ای وارد تقابل جدی شده است. در این تحلیل، حقیقت ماجرا و ریشه‌های بن‌بست دیپلماتیک اخیر را موشکافی کرده‌ایم.

https://youtu.be/ysSWr3RmWFw

@tahririeh

عربستان برنامه حمله گسترده علیه انصارالله را دارد، اما آمریکا فعلاً نمی‌پیوندد

آکسیوس:
عربستان سعودی در حال برنامه‌ریزی برای یک حمله گسترده علیه حوثی‌ها در یمن است، اما ایالات متحده آمریکا در حال حاضر تصمیم گرفته است که در این عملیات نظامی مشارکت نکند.
این تصمیم در حالی گرفته می‌شود که تنگه باب‌المندب، یک آبراه استراتژیک حیاتی، پیش‌تر توسط این گروه تصرف شده است.
این تحولات نشان‌دهنده افزایش تنش‌ها در منطقه و پیچیدگی اتحادهای سیاسی است، چرا که عربستان به دنبال اقدام نظامی یک‌جانبه است، در حالی که واشنگتن ترجیح می‌دهد فعلاً از درگیری مستقیم اجتناب کند.

@tahririeh

ادعای جنجالی، اسرائیلی‌ها شکست نتانیاهو را به شکست ایران ترجیح می‌دهند

📍: برنامه "میهن‌پرستان" به تهیه‌کنندگی و اجرای "ینون مگل" عضو سابق کِنِسِت و از اشخاص با نفوذ در شبکه ۱۴ اسرائیل:

📌 این‌ها حرف‌های خود اسرائیلی‌هاست و نمی‌توان آن‌ها را به شکل دیگری تفسیر کرد. آن‌ها حتی حاضرند اسرائیل در برابر ایران شکست بخورد ولی نتانیاهو در انتخابات پیروز نشود.

📌 ما این موضوع را در جریان جنگ هم دیدیم؛ زمانی که در بحبوحه جنگ، پیام‌های دشمن تقویت و بازنشر می‌شدند./i22MEDIA
@tahririeh

🔻حضور ترامپ در مناطق رقابتی می‌تواند به آراء حزب آسیب بزند

👤 آلاینا ترین، خبرنگار CNN در کاخ سفید:

"برنامه اصلی او در هفته‌های آینده، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، حضور در ایالت‌های رقابتی خواهد بود. با این حال، حتی در ایالت‌هایی مانند میشیگان، آیووا، نوادا و دیگر ایالت‌هایی که قرار است به آنها سفر کند، برنامه این است که او بیشتر به مناطق محافظه‌کارتر برود.

یکی از دلایل این تصمیم، وضعیت فعلی نظرسنجی‌هاست. همان‌طور که اشاره کردید، میزان رضایت از عملکرد رئیس‌جمهور به ۳۳ درصد کاهش یافته است ... اگر ارقام مربوط به اقتصاد، سیاست خارجی و قیمت بنزین را هم بررسی کنید، میزان رضایت از عملکرد او حتی پایین‌تر است.

به همین دلیل، یکی از نگرانی‌ها این است که حضور او در برخی مناطق رقابتی و تعیین‌کننده، ممکن است به جای کمک، آسیب بیشتری ایجاد کند."

@tahririeh

اسرائیل به دنبال ایجاد «غزه دوم» در لبنان است 

«عبدالباری عطوان»، تحلیلگر سرشناس جهان عرب، در بخشی از اظهارات خود به کانال یوتیوبی «صوت» با طرح این سؤال که چرا رژیم اسرائیل دست به جنایت در لبنان می‌زند و میراث تاریخی مسلمانان را ویران می‌کند، گفت: شاید این پیام به «نبیه بری» رئیس مجلس لبنان، است. آنها با ارسال این پیام به وی می‌گویند ما می‌توانیم لبنان را ویران کنیم. زیرا نبیه بری در سخنرانی خود به مناسبت سالگرد آزادسازی جنوب لبنان از دست اشغالگران، سخنانی را مطرح کرد که مورد توجه قرار گرفت. او دفاع لبنانی‌ها از سرزمین خود در سال ۲۰۰۰ میلادی را «جهاد اصغر» به شمار آورد و اکنون هم حفظ حاکمیت لبنان و پایان دادن به هرگونه اشغالگری را «جهاد اکبر» به شمار آورد. این سخنرانی بسیار قوی بود. از این رو، رژیم اشغالگر با حمله به میراث تاریخی و آثار باستانی لبنان به نبیه بری این پیام را می‌رساند که ما زادگاه و حوزه انتخابی تو و اصلی‌ترین پایگاه جنبش شیعی «امل» را هدف قرار می‌دهیم. حمله به شهر صور در واقع حمله به نبیه بری است که از نظر میلیون‌ها لبنانی سردسته عقلای لبنان به شمار می‌رود. او است که با عقلانیت خود سبب شده است دولت در لبنان تشکیل شود. او حزب‌الله را قانع کرده است که دولت لبنان را به رسمیت بشناسد.

عطوان در بخش دیگری از اظهارات خود درباره تشکیل یک نشست با حضور سه افسر لبنانی، سه افسر اسرائیلی و سه افسر آمریکایی در پنتاگون گفت: برگزاری این نشست در پنتاگون نشان می‌دهد که مذاکرات نظامی در جریان است و درگیری‌های نظامی به روی میز مذاکره کشیده شده است.

به نظر می‌رسد با این مذاکرات تلاش می‌شود حزب‌الله خلع سلاح شود. رژیم اسرائیل و آمریکا می‌خواهند ارتش لبنان را وادار سازند برای خلع سلاح حزب‌الله وارد عمل شود. این یک طرح اسرائیلی است. گفته می‌شود هدف ترسیم مرزها است. در صورتی که این درست نیست، مرزها در گذشته ترسیم شده اند و نیاز به ترسیم دوباره و هیئت‌های نظامی نیست.

برای تأمین امنیت لبنان باید لبنانی‌ها خودشان تصمیم بگیرند و در این زمینه نیازی به خلع سلاح حزب‌الله نیست. تا کنون به دلیل حمله‌های رژیم اسرائیل بیش از ۳ هزار و ۵۰۰ تن شهید و بیش از ۱۰ هزار تن زخمی شده‌اند. دولت لبنان باید از لبنانی‌ها در برابر این‌گونه حمله‌ها دفاع کند. دولت لبنان باید به چنین مذاکراتی پایان دهد و از رژیم اسرائیل بخواهد که نیروهای خود را از لبنان خارج و به حمله‌های خود به این کشور پایان دهد. همه طرفدار صلح هستند و این رژیم اسرائیل است که توافق‌نامه‌های آتش‌بس را نادیده می‌گیرد. پس باید چنین دشمنی را مهار کرد.

وی تاکید کرد: خلع سلاح حزب‌الله که در برابر حمله‌های رژیم اسرائیل از لبنان دفاع می‌کند، کار عاقلانه‌ای نیست و نباید در این باره مذاکره‌ای صورت گیرد. باید حمله به لبنان پایان داده شود. باید مذاکراتی برای هماهنگی در لبنان و اعمال قدرت علیه رژیم اسرائیل صورت گیرد. تا زمانی که به امنیت و حاکمیت لبنان احترامی گذاشته نشود، مذاکره برای صلح و آشتی معنایی ندارد. هر چه حمله‌های رژیم اسرائیل به لبنان افزایش می‌یابد، گرایش مردم به مقاومت بیشتر می‌شود و مردم می‌پرسند چرا باید رژیم اسرائیل، لبنان را بمباران کند.

تحلیلگر سرشناس جهان عرب درباره تلاش برای برپایی منطقه حائل و خالی از سکنه در نزدیکی مرزهای لبنان گفت: این یک طرح توسعه‌طلبانه اسرائیلی است. رژیم اسرائیل می‌خواهد این منطقه را به غزه دوم تبدیل کند. نتانیاهو اعلام کرده است «باید ۷۰ درصد از نوار غزه را به کنترل دربیاوریم.» این راهبرد در لبنان هم دنبال می‌شود. در غزه آنها به کشتار دسته‌جمعی و گرسنه نگه داشتن مردم دست زدند و در این منطقه پیشروی کردند. اکنون می‌خواهند این راهبرد را در لبنان هم پیاده کنند.

آنها در حال ایجاد پایگاه نظامی در لبنان هستند. رژیم اسرائیل در لبنان نفوذ می‌کند و باید از طریق دیپلماسی و نظامی جلوی این نفوذ گرفته شود. اکنون جامعه لبنان در حال هماهنگ شدن است و حمایت همه طیف‌ها از مقاومت در حال افزایش است. حتی اهل تسنن هم با دیدن جنایت‌های رژیم اسرائیل در غزه و تکرار آن در لبنان از مقاومت حمایت می‌کنند. مسیحیان باشرف لبنان هم از سیاست اشغالگری رژیم اسرائیل عصبانی هستند. «ولید جنبلاط» رهبر دروزی‌های لبنان، هم گفته است رژیم اسرائیل می‌خواهد لبنان را ویران سازد و این پذیرفتنی نیست. «جبران باسیل» رئیس جریان آزاد ملی لبنان، هم گفته است باید به ویران‌سازی هویت و نسل‌کشی در لبنان پایان داده شود.

سردبیر روزنامه «رای الیوم» در بخش پایانی اظهارات خود گفت: اکنون لبنان در شرایط پیش از سال ۲۰۰۰ به سر می‌برد و تاریخ برای رژیم اسرائیل تکرار خواهد شد و این رژیم از لبنان بیرون رانده خواهد شد. لبنان پس از این مقاومت را تنها راه رهایی لبنان از چنگال صهیونیست خواهد دانست.
@tahririeh

🔻نشانه‌ای تازه از کاهش محبوبیت ترامپ؛ سالن ۱۰ هزار نفری آلاباما نیمه‌خالی ماند

👤 جن ساکی، مجری شبکه MS NOW:

"حتی در آلابامای به‌شدت جمهوری‌خواه هم به نظر می‌رسد شور و اشتیاق نسبت به ترامپ و این نمایش تبلیغاتی او رو به افول گذاشته است. این هم صحنه‌ای بود که امشب از داخل محل برگزاری گردهمایی بزرگ ترامپ در آلاباما دیده می‌شد. ترامپ حتی نتوانست نیمی از صندلی‌های سالن را پر کند.

این سالن ظرفیت ۱۰ هزار نفر را دارد. این در حالی است که ترامپ هنگام آغاز کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری‌اش در سال ۲۰۱۵، توانسته بود در همین شهر، سالنی با ظرفیت سه برابر این را کاملاً پر کند. انگار این صحنه، تصویری عینی از افول سیاسی اوست."

@tahririeh

البته من از این چشم‌انداز خوشحال نیستم و درباره دستیابی به آن خوش‌بین نیستم. پاراگراف پیشین چیزی بیش از طرحی از خطوط کلی یک توافق ممکن نیست و جزئیات دیگری نیز وجود دارد که برای موفقیت آن باید حل و فصل شود. برای بحثی اندیشمندانه و آگاهانه درباره اینکه چنین تلاشی چگونه می‌تواند ساختاربندی و اجرا شود، مقاله فارن افرز نوشته مت والدمَن و ساموئل چاراپ را توصیه می‌کنم.

متأسفانه هیچ نشانه‌ای نمی‌بینم که کسی در دولت ترامپ توانایی اداره یک بحث جدی صلح را داشته باشد و «توافق صلح» پوتمکینی که در غزه، با ایران یا در برخی منازعات دیگر حاصل شده، اعتماد ایجاد نمی‌کند. اهرم فشار آمریکا با جنگ در ایران، کمبود موشک‌های رهگیر و دیگر سلاح‌های کلیدی آمریکا و کسری فدرال رو به رشد کاهش یافته است. حتی اگر ترامپ واقعاً بخواهد میانجی صلح شود و افراد شایسته‌ای را به این کار بگمارد، روشن نیست که او برگ برنده‌ای داشته باشد.

اگر چنین باشد، نتیجه نگران‌کننده راوی به احتمال زیاد درست است. جنگ ادامه خواهد یافت، شهروندان اوکراین همچنان رنج خواهند کشید، هیچ‌کس پیش نخواهد آمد و آن‌ها را به صلح وادار نخواهد کرد و هر دو کشور در بلندمدت در وضعیت بدتری قرار خواهند گرفت. مانند بیشتر جنگ‌ها، هر دو طرف امروز وضعیت بهتری داشتند اگر هرگز نمی‌جنگیدند.
@tahririeh

در تئوری، ایالات متحده قدرت بزرگی است که بیشترین اهرم فشار بالقوه و توانایی میانجی‌گری در این فرایند را دارد. این کشور می‌تواند هویج‌های اقتصادی گوناگونی عرضه کند (مانند کمک برای بازسازی اوکراین و لغو تحریم‌های روسیه) و می‌تواند کمک نظامی به اوکراین را در صورت لزوم برای پیشبرد یک توافق ارائه یا متوقف کند. متأسفانه، این کشور بارها نتوانسته است از موقعیت خود به‌طور مؤثر استفاده کند. به‌جای رفتار مانند یک طرف سوم مسئول و فشار آوردن بر هر دو طرف برای حل منازعه، به‌طور متناوب از یک طرف یا طرف دیگر جانبداری کرده و هرگز همزمان بر هر دو طرف برای دستیابی به توافق فشار نیاورده است. به‌طور خلاصه، ایالات متحده هرگز مانند یک قدرت بزرگ جدی که می‌داند منافع اصلی‌اش چیست — یعنی پایان دادن به جنگ — رفتار نکرده است.

جو بایدن، رئیس‌جمهور پیشین، مانند پیشینیان خود درک نکرد که گسترش بی‌پایان ناتو در نهایت باعث بروز یک رویارویی بزرگ با روسیه خواهد شد. حتی پس از قیام در میدان، تصرف کریمه توسط روسیه و جنگ طولانی سطح پایین در دونباس، او همچنان به چیزی نزدیک می‌شد که بیل برنز، سفیر پیشین آمریکا در روسیه، آن را «سرخ‌ترین خط قرمز برای نخبگان روسیه (نه فقط پوتین)» خواند. آن خط قرمز، عضویت اوکراین در ناتو بود.

بایدن و آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه‌اش، با تسریع تلاش‌ها برای آوردن اوکراین به مدار امنیتی غرب (حتی اگر عضویت رسمی در ناتو سال‌ها دور بود)، ناخواسته شرایطی را ایجاد کردند که در نهایت پوتین را به صدور مجوز یک تهاجم غیرقانونی سوق داد. می‌توان استدلال کرد که روسیه نباید بر آنچه دیگر کشورهای مستقل انجام می‌دهند حق وتو داشته باشد و هر کشوری باید آزاد باشد با هر کس که می‌خواهد متحد شود، اما اعمال این آزادی همیشه عاقلانه نیست.

هنگامی که روسیه جنگ پیشگیرانه خود را آغاز کرد، بایدن و همراهانش در استفاده از قدرت آمریکا — در قالب تحریم‌ها و کمک نظامی گسترده — برای کمک به اوکراین در دفاع از خود درست عمل کردند، در حالی که همزمان می‌کوشیدند از تشدید تنش ناخواسته پرهیز کنند. اما آن‌ها از تلاش‌های طرف سوم برای پایان دادن به منازعه حمایت نکردند، هرگز ورود نهایی اوکراین به ناتو را از میز مذاکره برنداشتند و آشکارا از اهداف حداکثری جنگ اوکراین حمایت کردند، مانند هدف قابل درک اما تقریباً قطعاً دست‌نیافتنی کی‌یف برای بازپس‌گیری تمام سرزمین‌های از دست رفته، از جمله کریمه. باز هم، مسئله درست یا غلط نبود — که در سمت اوکراین بود — بلکه این بود که آیا چنین اهدافی با هزینه و ریسک قابل قبول قابل دستیابی هستند یا نه.

ترامپ از زمان بازگشت به ریاست‌جمهوری در سال ۲۰۲۵ مرتکب خطای معکوس شده است: فشار آوردن بر کی‌یف برای پذیرش توافق و در بیشتر موارد دادن میدان عمل به روسیه. این خطا با بی‌کفایتی دیپلماتیک فرستادگان آماتور، استیو ویتکاف و جارد کوشنر، تشدید شد؛ کسانی که به نظر می‌رسید فکر می‌کنند نشان دادن چند معامله تجاری به پوتین کافی است تا او را به پایان دادن به جنگ وادار کند.

رویکرد ترامپ با دادن هر دلیلی به روسیه برای این باور که برتری اندازه‌اش در نهایت پیروز خواهد شد، هرگز کمترین شانسی برای رسیدن به صلح نداشت، چه رسد به رسیدن در « ۲۴ ساعت» که او بارها در کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴ ادعا کرد.

آیا راه سومی وجود دارد؟ بله، حداقل در تئوری. ایالات متحده به‌جای جانبداری متناوب از یک طرف یا طرف دیگر، می‌تواند مانند یک میانجی واقعی طرف سوم عمل کند و از مساعی جمیله و اهرم فشار خود برای تحت فشار گذاشتن هر دو طرف به منظور توافق استفاده کند. برای فشار آوردن بر روسیه، واشینگتن باید حمایت نظامی از اوکراین را تشدید و به آن کمک کند در برابر حملات موشکی فزاینده ویرانگر روسیه از خود دفاع کند. اما باید اوکراین را نیز تحت فشار بگذارد تا کمتر از آنچه می‌خواهد را بپذیرد، و این یعنی حمایت تازه آمریکا باید به کاهش خواسته‌های خود کی‌یف مشروط باشد.

در مورد شرایط کلی، من همچنان معتقدم که اوکراین نه در میدان نبرد و نه بر سر میز مذاکره نخواهد توانست کریمه یا بیشتر دونباس را بازپس گیرد و عضویت آینده در ناتو باید برای همیشه از میز مذاکره برداشته شود. عضویت در اتحادیه اروپا باید همچنان مجاز باشد و اوکراین باید اجازه داشته باشد نیروهای نظامی کافی برای بازداشتن هر تلاش آینده روسیه برای تغییر وضع موجود داشته باشد. خط دقیق مرزهای جدید باید مذاکره شود و روسیه باید توانایی اوکراین برای تجارت با دیگران، جذب سرمایه‌گذاری خارجی از هر منبعی و خرید سلاح از قدرت‌های بیرونی در صورت تمایل را بپذیرد، به شرطی که چنین اقداماتی به تبدیل شدن آن به متحد عملی کشور یا پیمان نظامی دیگری منجر نشود.

چرا هیچ‌کس نمی‌تواند به جنگ در اوکراین پایان دهد؟

استفن والت در تحلیلی برای نشریه فارن پالیسی نوشت، بیش از یک سال از زمانی که آخرین مطلب بلند خود را درباره جنگ اوکراین نوشتم می‌گذرد و از این غفلت متأسفم. متأسفانه رویدادهای دیگری توجه مرا به خود جلب کرد، هرچند این منازعه تراژدی‌ای ادامه‌دار است و همچنان سایه سنگینی بر رویدادهای جاهای دیگر می‌افکند. گزارش اخیر راوی آگراوال، رهبر بی‌باک ما، از سفرش توجه مرا دوباره جلب کرد و باعث شد درباره وضعیت کنونی این منازعه و آنچه می‌توان برای پایان دادن به آن پس از نزدیک به پنج سال انجام داد تأمل کنم.

هر کسی که به این موضوع می‌پردازد باید با فروتنی وارد شود، زیرا هیچ‌کس همه چیز را درست نگفته است. برای مثال، من فکر نمی‌کردم ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، در سال ۲۰۲۲ تهاجم کند، چون تصور می‌کردم چنین اقدامی یک اشتباه بزرگ خواهد بود و در بلندمدت روسیه را در وضعیت بدتری قرار می‌دهد. هنوز هم فکر می‌کنم در آن مورد درست می‌گفتم، اما آشکارا درباره محاسبات پوتین اشتباه کردم.

از آن زمان، انبوهی از سیاست‌گذاران و کارشناسان بارها نتوانسته‌اند ببینند اوضاع به کجا می‌رود و میان خوش‌بینی غیرواقعی و بدبینی و شکست‌گرایی در نوسان بوده‌اند. و افراد مسئول هم بهتر نیستند: پوتین در این تصور که جنگ در چند روز تمام می‌شود اشتباه محاسبه کرد، دولت بایدن اثربخشی تحریم‌ها را نادرست ارزیابی کرد و رهبران اوکراین هنگامی که در تابستان ۲۰۲۳ ضدحمله‌ای فاجعه‌بار را آغاز کردند دچار خطا شدند.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، به ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، گفت که او «برگ برنده‌ای ندارد» و او را تحت فشار گذاشت تا توافقی نامطلوب بپذیرد، اما غافلگیر شد وقتی ترکیبی از حمایت اروپا و نوآوری و دلاوری اوکراین موقتاً ورق را برگرداند. اما همان‌طور که راوی اشاره کرد، با نزدیک شدن زمستان به نظر می‌رسد بخت جنگ دوباره به سمت مسکو می‌چرخد. بنابراین خوانندگان دانا باید تحلیل و توصیه همه، از جمله مرا، با درجه‌ای از تردید بپذیرند.

اوکراین و روسیه همچنان در یک «بن‌بست دردناک» باقی مانده‌اند؛ وضعیتی که در آن هیچ‌یک از دو طرف نمی‌تواند اراده خود را بر دیگری تحمیل کند و هر دو همچنان تلفات سنگینی متحمل می‌شوند. این وضعیت برای اوکراین با توجه به اندازه کوچک‌تر، جمعیت و پایگاه صنعتی-نظامی کمترش دشوارتر است، اما حمایت خارجی و عزم افزونی که از دفاع از خاک خود فرد برمی‌خیزد، کی‌یف را بیش از آنچه بسیاری از ناظران انتظار داشتند در میدان نبرد نگه داشته است.

این منازعه همچنین گرایش کلاسیک جنگ‌های طولانی به تشدید عمودی و افقی را نشان می‌دهد، زیرا هر طرف سلاح‌های جدید و مرگبارتری توسعه داده، به‌تدریج مجموعه اهداف خود را گسترش داده و طرف‌های سوم را به‌طور مستقیم (مثلاً نیروهای کره شمالی که در کنار روسیه می‌جنگند) و غیرمستقیم (مثلاً حمایت مالی و اطلاعاتی آمریکا و اتحادیه اروپا از اوکراین) به نبرد کشانده است. حملات روسیه در منطقه خاکستری علیه اروپا، تلاشی نه‌چندان ظریف برای متقاعد کردن این قاره به پایان دادن به حمایت از اوکراین، شکل دیگری از تشدید تنش است.

با این حال، در این مرحله پایان دادن به جنگ تقریباً به نفع همه است. هر چه این جنگ طولانی‌تر شود، اوکراین آسیب بیشتری می‌بیند و چشم‌انداز بلندمدتش (از جمله هر امیدی به بازپس‌گیری سرزمین‌های از دست رفته در آینده) بدتر می‌شود. روسیه نیز به‌شدت آسیب می‌بیند و جنگ را ضعیف‌تر و وابسته‌تر به چین به پایان خواهد برد. هزینه حمایت از اوکراین در زمانی که اقتصادهای اروپایی به‌سختی توان تحمل آن را دارند، بر آن‌ها سنگینی می‌کند و به احزاب راست افراطی مانند «آلترناتیو برای آلمان» چماق دیگری می‌دهد تا با آن به نظام مستقر بتازند.

و همان‌طور که درخواست‌های ترامپ از اوکراین برای توقف حملات به ظرفیت پالایشگاهی روسیه نشان می‌دهد، این جنگ کمبود سوخت در سراسر جهان را نیز تشدید می‌کند و هزینه‌های اقتصادی و سیاسی بر ایالات متحده تحمیل می‌کند. تنها بازیگرانی که به نظر من ممکن است از طولانی شدن جنگ سود ببرند چین است (زیرا این منازعه اروپا و آمریکا را منحرف می‌کند و آن‌ها را در اختلاف با روسیه نگه می‌دارد) و آن پوپولیست‌های راست افراطی که با پایان یافتن این منازعه یک حرف تبلیغاتی خود را از دست می‌دهند.

با این حال جنگ ادامه دارد و هیچ‌کس نتوانسته است فرایندی مؤثر برای حل منافع متضادی که به این جنگ انجامید ایجاد کند، به شکل دادن به شرایطی که هر دو طرف بپذیرند کمک کند، یا ترکیبی از هویج و چماق را فراهم آورد که آن‌ها را به سمت توافق سوق دهد.

بنابراین پرسش‌های کلیدی این‌ها هستند: ۱) چه کسی ممکن است بتواند به‌طور مؤثر میانجی‌گری کند، و ۲) در این مرحله چه نوع توافقی امکان‌پذیر است؟

جلسه محرمانه در کمپ دیوید درباره جنگ ایران و درگیری یمن

▪️به گزارش اکسیوس به نقل از سه مقام آمریکایی، روز جمعه اعضای ارشد کابینه امنیت ملی دولت ترامپ ساعت‌ها در کمپ دیوید جلسه محرمانه‌ای برگزار کردند تا درباره گام‌های بعدی در جنگ با ایران و درگیری عربستان با حوثی‌ها در یمن بحث کنند. 

▪️این جلسه که از سوی دولت ترامپ اعلام نشده بود، بسیار غیرمعمول توصیف شده است. آخرین جلسه مشابه در ژوئن ۲۰۲۵ برگزار شده بود؛ چند روز قبل از شروع جنگ اسرائیل علیه ایران.
@tahririeh

🔹نقد فنی دکتر جواد لاریجانی به مواضع ضعیف و منفعلانه پزشکیان در آمریکا

✅ جواد لاریجانی با انتقاد از نحوه مواجهه مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، با موضوع تهدیدهای مطرح‌شده درباره دونالد ترامپ در جریان سفر به نیویورک گفت: وقتی می‌گویند شما می‌خواهید ترامپ را بکشید، گویی در حال محاکمه و بازجویی رئیس‌جمهور ما هستند، پاسخ این نیست که «نه، به خدا قسم قصد کشتن کسی را نداشتم.»

🔹 وی افزود: ابتدا باید پرسید خود ترامپ چه مجوزی برای شهادت سردار سلیمانی داشت؟ او رهبر ما را شهید نکرده است؟ سردار سلیمانی و این همه عالم را شهید نکرده است؟ شما چه مجوزی داشتید؟ ما هم همان مجوز را داریم.

🔹 لاریجانی ادامه داد: کمترین مسئله این است که ما نه گفته‌ایم کسی را می‌کشیم و نه احتمال آن را به طور کامل حذف کرده‌ایم.
وی با اشاره به مسئله خون‌خواهی سردار سلیمانی گفت: قدم بعد این است که امام برای امت اسلامی بوده و مسلمان‌ها وظیفه خود می‌دانند که خون‌خواهی کنند. اینجا یک مسئله جدی وجود دارد و نباید آن را کوچک گرفت.

🔹 لاریجانی با انتقاد از رویکردی که صرفاً بر دور کردن خطر جنگ متمرکز باشد، تأکید کرد: چرا این مسئله مهم است؟ چون ما هم باید سایه جنگ را دور کنیم و هم سایه ترور را. نمی‌شود سایه جنگ را دور کنیم، اما سایه ترور همچنان باقی باشد و هر لحظه هر کسی را که خواستند بتوانند بکشند.

🔹 وی در ادامه به شرایط امنیتی در آمریکا اشاره کرد و گفت: ببینید چه وضعیتی از نظر امنیتی در آمریکا به وجود آمده است. پسر فلانی اگر بخواهد به جایی برود، باید چندین خودرو او را اسکورت کنند و اگر بخواهد برای تفریح یا بازی گلف برود، باید تجهیزات دفاعی و ضدهوایی مستقر کنند.

🔹 لاریجانی افزود: این مسائل نشان می‌دهد که موضوع تهدید و امنیت، مسئله‌ای جدی است و جلسات و تدابیر متعددی برای مواجهه با آن لازم است.

@tahririeh

«گروک» ترامپ را به حمله غیرقانونی به ونزوئلا تشویق کرد

🔹دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، چند هفته پیش از حمله به ونزوئلا در ژانویه با چت‌بات هوش مصنوعی «گروک» متعلق به ایلان ماسک برای انجام این حمله مشورت کرد.

🔹نشریه تایم گزارش داده ترامپ در دسامبر ۲۰۲۵ و همزمان با سفر محرمانه ایلان ماسک به کاخ سفید، ساعت‌ها از گروک در این خصوص سؤال کرده است.

🔹ترامپ در این گفت‌وگو درباره عملکرد خود در دوران ریاست‌جمهوری و نحوه قضاوت تاریخ درباره عملکردش از گروک سؤال کرد.

🔹او همچنین نظر این چت‌بات را درباره طرح خود برای ربودن نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور وقت ونزوئلا، پرسید.

🔹یکی از مقام‌هایی که در آن جلسه حضور داشت، به تایم گفت ترامپ از گروک پرسیده بود اگر او مادورو را دستگیر کند، مردم ونزوئلا چه واکنشی نشان خواهند داد.

🔹گروک در پاسخ گفته بود مادورو «دیکتاتوری سرکوبگر و عمیقاً منفور» است و احتمالاً بسیاری از مردم ونزوئلا از سقوط او استقبال خواهند کرد.

🔹بر اساس این گزارش، ترامپ از پاسخ گروک تحت تأثیر قرار گرفت و آن را «نبوغ‌آمیز» توصیف کرد. چت‌بات‌هایی مانند گروک به تمجید و تعریف بیش از حد از کاربران خود شهرت دارند.

🔹مقام‌های ونزوئلا اعلام کردند آن حمله ۱۰۰ کشته بر جای گذاشته است که غیرنظامیان نیز در میان آنها بودند.

🔹ساکنان کاراکاس نیز آن را وحشتناک توصیف کردند و گفتند هواپیماهای آمریکایی به صورت بی‌هدف و کور بمب پرتاب می‌کردند. /فارس

@tahririeh

‏پوتین: رهبران شوروی در پی راضی نگه داشتن دنیا بودند / رهبران شوروی ساده‌لوح بودند و اعتماد زیادی به غرب داشتند که موجب فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی شد.

@tagririeh

آسوشیتدپرس: شواهدی از ارتباط ایران با پرواز فلای‌دوبی وجود ندارد

🔹یک مقام مطلع به آسوشیتدپرس گفته است که در حال حاضر هیچ مدرکی درباره ارتباط ایران با حمله به کابین خلبان یک فروند هواپیمای فلای‌دوبی که عازم فلسطین اشغالی بود وجود ندارد.

🔹ترامپ و برخی مقام‌های بریتانیایی در روزهای اخیر احتمال نقش ایران در ۲ حادثه امنیتی جداگانه را مطرح کرده‌اند.

🔹این ۲ رویداد شامل حمله به کابین خلبان یک پرواز فلای‌دوبی و بازداشت چند نفر در نزدیکی یک پایگاه هوایی آمریکا به نام راف فرفورد در بریتانیا است؛ پایگاهی که در جریان جنگ علیه ایران برای عملیات بمب‌افکن‌های آمریکایی مورد استفاده قرار گرفته است.

🔹آسوشیتدپرس تصریح می‌کند که دولت بریتانیا هم تاکنون هیچ مدرک علنی درباره ارتباط ایران با بازداشت‌ چند نفر در پایگاه راف فرفورد منتشر نکرده است.

@tahririeh