سندروم شوالیه سفید(عقده‌ی ناجی)
White Knight Syndrome

عقده‌ی ناجی یک وضعیت روانی خاص است که در آن فرد به‌طور عمیق باور دارد برای نجات دیگران برگزیده شده است. چنین فردی خود را مأمور رهایی و نجات می‌داند؛ گویی رسالتی بر دوش دارد که باید آن را به هر قیمتی به انجام برساند. تمایل کمک به دیگران می‌تواند برای سلامت روان‌ شما مفید باشد. اما اگر احساس می‌کنید که مجبورید این کار را انجام دهید و برای انجام آن، رفاه خود را کنار بگذارید، می‌تواند مشکل‌ساز باشد.

انواع این عقده:
1. ناجی‌های متوهم:
افرادی که گمان می‌کنند از سوی نیرویی فراتر (مانند خدا، طبیعت یا تقدیر) مأمور شده‌اند تا جهان را از شر و ظلم پاک کنند. آن‌ها خود را ناجی مظلومان و دشمن ستمگران می‌دانند و معمولا با نوعی غرور نجات‌بخشی به دنیا نگاه می‌کنند.

2. رنج‌کش‌های نجات‌گر:
افرادی که احساس می‌کنند به‌واسطه‌ی برگزیدگی‌شان باید در این دنیا بیشتر از دیگران رنج بکشند. رنج برای آن‌ها نه‌تنها طبیعی، بلکه ستودنی و ضروری است؛ چرا که آن را لازمه‌ی رسیدن به رسالت بزرگ خود می‌دانند. این افراد گاه در سکوت و مظلوم‌نمایی، و گاه در فداکاری‌های افراطی، معنای زندگی خود را بازمی‌یابند.

جالب اینجاست که بسیاری از دیکتاتورها دچار نوع اول این عقده هستند. شخصیت‌هایی مانند قذافی، صدام حسین، هیتلر، استالین، موسولینی و بشار اسد، همگی خود را منجی ملت‌هایشان می‌دانستند و اقدامات سرکوبگرانه‌شان را با این باور توجیه می‌کردند. در مقابل، بسیاری از پیروان آن‌ها نیز به‌نوعی دچار نوع دوم این عقده بودند، کسانی که رنج می‌کشیدند، وفاداری نشان می‌دادند و سکوت می‌کردند، چون باور داشتند بخشی از مأموریت مقدس یک نجات بزرگ‌تر هستند.

درک این نکته ضروری‌ست که نجات جهان مسئولیت فردی ما نیست، و کمک به دیگران باید از جایگاه انسانیت، نه از سر توهم برتری یا رسالت الهی، انجام گیرد.
@Tafakkor

منبع:
webmd