خطیب جمعه قم: کشف حجاب هم حرام شرعی و هم حرام سیاسی است


پ.ن: تأکیدِ گفتمانیِ برخی ائمه جمعه بر تحمیلِ پوششِ شرعی از طریق ابزارهای قهری، بیش از آنکه تجلیِ دغدغه‌های دینی باشد، با پارادوکسی بنیادین در حوزه الهیاتِ سیاسی مواجه است؛ چرا که تقلیلِ مفهومِ تعالی به «انضباطِ رفتاری»، نه تنها ارزشِ اخلاقیِ اختیار را از بین می‌برد، بلکه دقیقاً مؤیدِ همان آسیبِ شناختی است که ایدئولوژی‌های مروجِ زور را به «ادعایِ حقِ مطلق برای تعیینِ سرنوشتِ اخلاقیِ انسان‌ها» متهم می‌کند. هنگامی که یک نهاد قدرت با استناد به ضرورت‌هایِ حاکمیتی، سعی در بازسازیِ مکرر و اجباریِ ساختارِ اجتماعی به منزله‌ی یک «وظیفه‌ی متعالی» دارد، در واقع با فراتر رفتن از قلمروِ تدبیرِ انسانی و ورود به حوزه‌ی قلمروِ حاکمیتِ مطلقِ الهی، در پی جبرانِ نقص‌هایِ ساختاریِ نظامِ اجتماعی خود از طریقِ ابزارهایِ کلان‌محور است؛ این رویکرد که می‌خواهد با اعمالِ فشارِ اجتماعی، غایت‌هایِ مذهبی را به شکلی مکانیکی و از طریقِ «تقویتِ قدرتِ نهاد» محقق کند، در واقع به جای تمرکز بر تحولِ درونیِ انسان، در پی تثبیتِ نظمِ ظاهری است که خود نوعی ادعایِ مدیریتِ فراتر از ظرفیت‌هایِ طبیعیِ جامعه برای دستیابی به کمالِ مطلوب است.
زهرا مهر(شیرازی مهر)
@Tafakkor