Успамін з дзяцінства разблакаваны. Май 1991, бабулін юбілей, на які з'ехалася процьма людзей з Рэчыца, Гомеля, Чарнігава. Усе магчымыя і немагчымыя разнасолы на стале, насуперак дэфіцыту. Савок ужо амаль мёртвы, а людзі яшчэ ўсе жывыя і поўныя сіл.

Бабуліны сябры з Чарнігава прывезлі свежыя свойскія вялікія яблыкі, што праляжалі з восені да мая ў скрынях з пяском і, нават, спелы і сакавіты кавун! Які беражліва захавалі з восені

Але ж маю ўвагу прыцягнулі цукеркі ў залатой абгортцы з такой шчыльнай фальгі, што з яе можна было гільзы для аўтамата рабіць :). Зверху ў яе вялікі шакаладны корак, а знізу тоненькі ражок з вяршковай памадкай унутры.

Учора гэты куфэрачак з настальгіяй даехаў да мяне з Украіны. Вельмі дарагі для мяне прэзент, бо гэта больш чым успаміны. Гэта занурэнне ў дзяцінства, дзе ўсё было інакш.