وقتی درد و رنج از حد می‌گذرد و فجایع بارها تکرار می‌شود، واکنش‌ها رفته رفته کمتر می‌شود و به تدریج همه‌چیز عادی به نظر می‌رسد.
اخبار اعدام و شکنجه ها که هر روز فجیع تر و بیشتر می شود، آمار اختلاس و فساد سیستمی، افزایش آمار خودکشی و ترک تحصیل ، مرگ کارگران به دلیل نبود ایمنی کافی و....
فجایعی که آن قدر تکرار شده که دیگر برای خیلی از افراد جامعه عادی است و ...

این وضعیت تصادفی نیست؛ محصول سازوکارهای روانی و اجتماعی مشخصی است.



• واکنش نشان ندادن یا بی‌حس شدن در برابر رنج‌ها و فجایع مکرر، یک سازوکار دفاعی روانی است که در روانشناسی با اصطلاحات مختلفی تبیین می‌شود. وقتی ذهن در معرض حجم زیادی از تروما قرار می‌گیرد، برای بقا و جلوگیری از فروپاشی روانی، احساسات خود را خاموش می‌کند.*
•
تلاش می کنم ضمن آسیب شناسی ، راهکارهایی ارائه کنیم، البته هنوز این پژوهش کامل نشده و از زوایای گوناگون باید به آن پرداخت،اما با توجه به اینکه محکوم به تحمل پنج سال حبس شده ام_ موقتا همین مقدار را برای یاران دادخواه به اشتراک می گذارم.

#سهیل_عربی
https://t.me/iv?rhash=0ceb6994783a68&url=https://www.radiozamaneh.com/900123/