شفافیت تنها راه نجات

تحکیم ملت:
♦️همتی، رئیس بانک مرکزی:

از ابتدای ۱۴۰۴ حدود ۲۱ میلیارد دلار ارز صادراتی برنگشته که نزدیک ۱۳ میلیارد دلارش شناسایی شده است.

۸ میلیاردش حتی شناسایی هم نشده؟!



♦️رویترز از قول منابع آگاه:

ایران 200 میلیون دلار به حزب‌الله ارسال کرد که اولین کمک از این نوع در طول جنگ بود.

منابعی که با رویترز صحبت کردند، اعلام کردند:
ایران مجبور شد چهار برابر هزینه‌های معمول را برای انتقال پول به حزب‌الله بپردازد، به دلیل "افزایش ریسک‌ها".

https://t.me/social_transparence

دو منبع مطلع به خبرگزاری رویترز گفته‌اند جمهوری اسلامی ماه گذشته ۲۰۰ میلیون دلار در اختیار حزب‌الله لبنان قرار داده است تا این گروه به خانواده‌های لبنانی آواره‌شده در جنگ امسال با اسراییل کمک مالی کند.
بر اساس اطلاعات منابع رویترز، حزب‌الله قصد دارد در مرحله نخست به هر خانواده حدود سه هزار دلار کمک کند. اولویت با خانواده‌هایی خواهد بود که روستاهایشان ویران شده یا به دلیل حضور نیروهای اسراییلی در مناطق جنوبی لبنان امکان بازگشت به محل زندگی خود را ندارند.
یکی از منابع شمار این خانواده‌ها را حدود ۵۰ هزار خانواده اعلام کرده است.

https://t.me/social_transparence

توضیه مهم رئيس‌جمهوری پیشین ترکیه به جمهوری اسلامی: مسوولیت هر دولتی حفظ رفاه است؛ با غرور پیروزی‌های کوتاه‌مدت، سرگرم نشوید

عبدالله‌گل، رئيس‌جمهور اسلام‌گرای پیشین ترکیه، در مقاله‌ای در نشریه «پراجکت سیدنیکیت» به مقام‌های ایرانی توصیه کرده اجازه ندهند فرصت توافق با آمریکا از دست برود.

او نوشته «ایران، با تمام خسارت‌هایش، ثابت کرده می‌تواند به حملات آمریکا و اسراییل پاسخ دهد» با این حال، «ایران باید با احتیاط گام بردارد. نباید امتیازهای کوتاه‌مدت را با پیروزی‌های بلندمدت اشتباه بگیرد. غرور ناشی از ایستادگی در برابر دشمنان قدرتمندتر ممکن است ایران را به پیگیری رویکردی حداکثری در طرح مطالبات‌شان سوق دهد. اما چنین رویکردی نتیجه معکوس خواهد داشت. مقامات ایران باید از فرصت کنونی استفاده کنند و دستاوردها را به ثمر برسانند.»
▫️او تاکید کرد: «حتی اگر به نظر برسد ایران می‌تواند این درگیری را برای مدتی بسیار طولانی‌تر ادامه دهد، مقاماتش باید هزینه این کار را در نظر بگیرند.

مسوولیت اصلی هر دولتی، حفظ رفاه مردم کشورش است. در شرایطی که هم حکومت و هم مردم خسارت‌های سنگینی متحمل می‌شوند، بالاترین اولویت باید کاهش تحریم‌ها و بهبود شرایط زندگی ایرانیان باشد.
افزون بر این، اهرم راهبردی‌ای که ایران در تنگه هرمز به دست آورده، دائمی نیست. مسیرهای جایگزین در حال توسعه‌اند.»

او توصیه کرده: «مقامات ایران باید آینده روابط با کشورهای خلیج فارس را نیز در نظر بگیرند. اسراییل مدت‌ها است می‌کوشد عربستان را به همراهی با آمریکا در رویارویی با ایران سوق دهد، اما این کشور خردمندانه از چنین کاری خودداری کرده است. مقامات ایران باید این موضوع را به رسمیت بشناسند.»

گل معتقد است: «در زمانی که کشورهای خلیج فارس وابستگی به آمریکا را زیر سوال می‌برند، ادامه اقدامات علیه آن‌ها، دستاوردهای راهبردی ایران را به خطر می‌اندازد و کشورهای عربی را به ترتیبات پیشین بازمی‌گرداند.
▫️ایران باید از موضع حداکثری فاصله بگیرد. می‌تواند به کاهش تحریم‌ها و پایان محاصره دست یابد و در مسیر بازگشت به جامعه بین‌المللی پیش برود، بدون آن‌که ناچار به تسلیم شود.

اما این فرصت رو به پایان است. پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در ماه نوامبر، دولت ترامپ برای رسیدن به توافق فوریت کمتری احساس خواهد کرد. حتی ممکن است به‌دنبال انتقام شکست احتمالی جمهوری‌خواهان در انتخابات برود.»

https://t.me/social_transparence

🔴خلاصه ای از صحبت‌های رتبه‌برترهای کنکور امسال(شاید با تایید صلاحیت رتبه دار شده اند همچون مجلس و... ):

آرش محمدی، رتبه یک تجربی: «هر شب در تجمعات شرکت می‌کردم.»

پریزاد نیرومند، رتبه یک انسانی: «ایران بهترین جا برای زندگیه و ترجیح میدم زیر سایه همین حکومت تو کشورم بمونم.»

هدی ناصری، رتبه دو هنر: «از حکومت بابت قطعی اینترنت ممنونم؛ باعث شد تمرکزم بیشتر بشه و بیشتر درس بخونم.

»

علی دهقانی، رتبه ۵ انسانی: «۹ اسفند سخت‌ترین زندگیم بود و بعد از اون هر شب تو تجمعات شرکت کردم.»

محمدمهدی حاجیان، رتبه ۷ تجربی: «آرزوم بود یه‌بار رهبر رو از نزدیک ببینم، ولی این آرزو محقق نشد.»

https://t.me/social_transparence

جانسون، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا:«ایرانی‌ها، البته، شرکای قابل اعتمادی برای مذاکره نیستند. بعضی از آنها دروغ می‌گویند و این کار را بخشی از مذهب خود می‌دانند. آنها می‌توانند دروغ گفتن به کافران را با استناد به مذهب توجیه کنند.
آنها نمی‌خواهند این مسئله را حل کنند. جهادی‌ها در رأس قدرت هستند؛ کسانی که واقعاً تا پای مرگ می‌جنگند و تلاش می‌کنند هر کسی را که با آنها مخالف باشد، بکشند.»

🔥البته بتدریج اصول واقعی مذهب شیعه آشکارتر میشود

🎥 همتی: به رهبر پیام دادیم که خیال شما از تامین کالاهای اساسی برای مردم راحت باشد


https://t.me/social_transparence

❇️ حتی پیکرها را هم به خانواده‌ها تحویل ندادند

✍🏻خبرنامه‌ها: تا این لحظه قوه قضاییه رسماً اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی را اعلام نکرده است.

🔹خانواده‌های این دو زندانی صبح امروز مقابل زندان دستگرد مطلع شدند که فرزندانشان اعدام شده‌اند و ابتدا به آنها گفته شد بعدازظهر برای دریافت پیکرها مراجعه کنند.

🔹اما بر اساس اطلاعات تازه رسیده به خبرانه، پیکرها نیز به خانواده‌ها تحویل داده نشده است. مأموران از خانواده‌ها خواسته‌اند محلی را خارج از اصفهان برای دفن اعلام کنند تا پیکرها توسط نیروهای امنیتی مستقیماً به محل دفن منتقل شوند.

🔹خانواده علیرضا سپاهی اکنون برای دفن او به سمت کاشان حرکت کرده‌اند.

🔹حتی پس از اعدام نیز پنهان‌کاری ادامه دارد؛ نه اعلام رسمی، نه تحویل پیکر و حتی دخالت نیروهای امنیتی در محل دفن.

🔹خبرانه همچنان آرزو می‌کند هر خبری درباره اعدام، اشتباه از آب درآید.

🔹هیچ خبری بهتر از این نیست که خبر یک اعدام، حقیقت نداشته باشد.
https://t.me/social_transparence

📝📝📝 جمهوری اسلامی علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی را اعدام کرد؛ دامادی که چند ساعت پس از عقد از زندگی محروم شد

✍🏻خبرنامه‌ها: علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی، دو جوان بازداشت‌شده در اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ و از متهمان پرونده موسوم به میدان علیخانی اصفهان، صبح دوشنبه ۱۳ مهرماه در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند.

✅اعدام این دو جوان تنها چند ساعت پس از آن انجام شد که علیرضا سپاهی در زندان و از طریق یک تماس تلفنی با مهشاد کشانی، نامزدش که او نیز زندانی است، ازدواج کرد.

✅مهشاد کشانی، دانشجوی ۲۲ ساله و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه، هم‌اکنون در زندان زنان دولت‌آباد اصفهان دوران محکومیت پنج‌ساله خود را می‌گذراند. علیرضا و مهشاد پیش از بازداشت نامزد بودند و شامگاه یکشنبه ۱۲ مهر، در حالی که هر دو در دو زندان جداگانه محبوس بودند، خطبه عقدشان از طریق تماس تلفنی خوانده شد.

✅آنها پس از عقد خواسته بودند پیش از اجرای احتمالی حکم اعدام علیرضا، اجازه یک ملاقات حضوری به آنها داده شود. فرصتی که جمهوری اسلامی به این زوج نداد. فاصله میان ازدواج آنها و اجرای حکم اعدام علیرضا سپاهی تنها چند ساعت بود.

✅علیرضا سپاهی، متولد سال ۱۳۸۰، روز ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ و دو روز پس از اعتراضات میدان علیخانی در خانه بازداشت شد. گزارش‌های منتشرشده حاکی است مأموران هنگام بازداشت چندین گلوله به پاهای او شلیک کردند و او در حالی که مجروح بود به بازداشتگاه منتقل شد.

متن کامل

📝📝📝یک چشم اشک و یک چشم خون

✍🏻آذر منصوری

✅حکایت امروز ما حکایت یک چشم اشک و یک چشم خون است؛ یک چشم اشک برای ایران و مردمی که زیر بار جنگ، بحران اقتصادی، فقر فزاینده و فرسایش امید، هر روز بیش از پیش رنج می‌برند و یک چشم خون برای سیاستی که اگر نتواند از این رنج بکاهد، اگر نتواند گرهی از کار مردم بگشاید و اگر نتواند میان جامعه و قدرت راهی برای گفت‌وگو و اصلاح باز کند، باید شجاعانه درباره شیوه بودن و ماندن خود تجدیدنظر کند.

✅سفره‌های مردم روزبه‌روز کوچک‌تر شده است. هزینه‌های زندگی افزایش یافته، قدرت خرید بخش بزرگی از جامعه تحلیل رفته و فقر، دیگر فقط مسئله گروه‌های به حاشیه رانده‌شده نیست؛ به زندگی بخش بزرگی از طبقه متوسط و فرودست جامعه راه پیدا کرده است. پشت هر عدد و نمودار اقتصادی، زندگی انسان‌هایی است که برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خود با دشواری بیشتری مواجه‌اند؛ خانواده‌هایی که از بسیاری خواسته‌ها و حتی نیازهای ضروری خود می‌گذرند و جوانانی که افق آینده را increasingly مبهم می‌بینند. در چنین شرایطی، سیاست اگر نتواند صدای این رنج را بشنود و برای کاستن از آن راهی بجوید، چه معنایی برای مردم خواهد داشت؟

✅امروز دوره یک‌ساله مسئولیت هیأت‌رئیسه جبهه اصلاحات به پایان رسید و مجمع عمومی باید درباره ترکیب هیأت‌رئیسه دوره پیش‌رو تصمیم می‌گرفت. من از مدت‌ها پیش تصمیم خود را برای کناره‌گیری از این مسئولیت گرفته بودم؛ نه از سر خستگی، نه به دلیل ملاحظات شخصی و نه از سر بی‌میلی به ادامه فعالیت سیاسی؛ بلکه از یک پرسش اساسی که همیشه برای من تعیین‌کننده بوده است: بودن من و هر فرد دیگری در یک مسئولیت، چه اثری برای ایران و جامعه ایران دارد؟

✅در مقطعی که کشور با بحران‌های پی‌درپی مواجه است، نمی‌توان صرفاً به حفظ موقعیت سیاسی یا تداوم حضور در ساختارهای رسمی دل خوش کرد. سیاست، اگر نتواند از رنج مردم بکاهد، اگر نتواند شکافی را ترمیم کند، اگر نتواند مانعی از سر راه منافع ملی بردارد و اگر نتواند برای جامعه امید و افق بسازد، باید شجاعانه درباره شیوه و حتی ضرورت ادامه آن شکل از سیاست‌ورزی تجدیدنظر کرد.
|
✅من این مسئله را حتی در بازجویی‌های پس از بازداشت بهمن‌ماه ۱۴۰۴ نیز صریح بیان کردم: اگر ما اصلاح‌طلبان عاملیت سیاسی نداشته باشیم، بودن من و «ما»ی نوعی در صحنه، نه‌تنها مرهمی بر زخم‌های این کشور و مردم آن نیست، بلکه ممکن است تنها «عرض خود ببریم و زحمت خلق را زیاد کنیم». پس از فاجعه ۱۸ و ۱۹ دی و سپس وقوع این جنگ نابرابر، این پرسش برای من جدی‌تر شد که آیا همچنان می‌توان با همان ادبیات، همان روش‌ها و همان ترتیبات پیشین، مدعی اثرگذاری بر آینده ایران بود؟
اما جنگ، پایان همه پرسش‌ها نبود؛ آغاز پرسش‌های بزرگ‌تری بود.

✅بازداشت اعضای هیأت‌رئیسه جبهه اصلاحات و وارد کردن اتهاماتی عجیب و سنگین به آنان، آن هم به دلیل بیانیه‌هایی که مضمون اصلی‌شان دور کردن کشور از جنگ، دفاع از منافع ملی، کاهش تنش و ترمیم شکاف دولت ـ ملت بود، این پرسش را عمیق‌تر کرد که در چنین شرایطی اساساً چه تعریفی از کنش سیاسی مسئولانه پذیرفته می‌شود. آیا تلاش برای حفظ ایران، کاستن از رنج مردم و جلوگیری از گسترش شکاف‌ها، می‌تواند جرم تلقی شود؟

✅با همه اینها، وضعیت بحرانی کشور و دغدغه‌ای که نسبت به ایران و مردم آن داریم، مانع از آن شد که در این مقطع مسئولیت را رها کنیم. ماندن، انتخابی شخصی نبود؛ نوعی ادای دین به ایران بود. اما ماندن به معنای ادامه دادن گذشته نیست. اگر قرار است اصلاح‌طلبی همچنان در سپهر سیاسی ایران معنا داشته باشد، باید بیش از هر زمان دیگری شجاعت بازاندیشی در خود را داشته باشد؛ در گفتمان، راهبرد، سازمان، شیوه کنش و مهم‌تر از همه، در نسبت خود با جامعه.

✅جامعه ایران تغییر کرده است. مطالباتش تغییر کرده، تجربه‌اش از سیاست تغییر کرده و میزان تحملش نسبت به وعده‌های بی‌اثر و کنش‌های کم‌نتیجه کاهش یافته است. اصلاح‌طلبی نمی‌تواند این تغییر را نادیده بگیرد و انتظار داشته باشد جامعه همچنان همان نسبت گذشته را با آن حفظ کند.

✅مسئله امروز ما فقط این نیست که چه کسی در هیأت‌رئیسه باشد یا نباشد. مسئله این است که آیا اصلاح‌طلبی می‌تواند دوباره عاملیت پیدا کند؛ آیا می‌تواند از یک نیروی عمدتاً واکنشی و ناظر، به نیرویی مؤثر برای کاهش رنج مردم، دفاع از منافع ملی، تقویت جامعه و بازسازی اعتماد عمومی تبدیل شود؟

✅حکایت ما همین است؛ یک چشم اشک برای ایران و مردمی که بیش از این تاب رنج ندارند و یک چشم خون برای فرصت‌هایی که از دست رفته و سرمایه اجتماعی‌ای که هر روز بیشتر فرسوده شده است. اما هنوز اگر ایران مسئله اصلی ماست، راه بسته نیست؛ راه از بازاندیشی صادقانه، بازسازی شجاعانه و بازگشت واقعی به جامعه می‌گذرد.
https://t.me/social_transparence

ذخائر ارزی قلک بودجه نیست
حسین سلاح‌ورزی

روایتی در بازار شنیده می‌شود که بانک مرکزی در ماه‌های گذشته حدود چهار میلیارد دلار را در قیمت‌های ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان جمع‌آوری کرده و اکنون بخشی از آن را در محدوده ۲۵۰ تا ۲۶۰ هزار تومان می‌فروشد تا برای دولت ریال فراهم کند. برای تأیید این روایت هنوز اطلاعات رسمی و قابل‌سنجشی منتشر نشده است؛ بنابراین فعلاً باید آن را یک فرض دانست. اما اگر فرض به واقعیت نزدیک باشد، موضوع فقط خرید و فروش ارز نیست؛ پای کیفیت سیاست‌گذاری پولی و شیوه تأمین کسری بودجه در میان است.

عددها وسوسه‌کننده‌اند. فروش چهار میلیارد دلار با نرخ‌های امروز، حدود هزار تا هزار و چهل هزار میلیارد تومان منابع ریالی ایجاد می‌کند. اگر همان ارز در محدوده ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان خریداری شده باشد، عایدی ناشی از اختلاف قیمت می‌تواند بین ۲۰۰ تا ۴۴۰ هزار میلیارد تومان باشد. البته هزار همت، سود نیست؛ کل ریال حاصل از فروش است. سود حسابداری تنها مابه‌التفاوت قیمت خرید و فروش، پس از محاسبه هزینه‌هاست.

بانک مرکزی حق دارد در بازار ارز مداخله کند. اساساً یکی از کارکردهای ذخایر ارزی همین است که در روزهای فشار به کمک ثبات بازار بیاید. خرید ارز هنگام وفور و فروش آن هنگام کمبود، اگر برای مهار نوسان‌های تند و حفظ ثبات مالی انجام شود، ایرادی ندارد. اشکال از جایی آغاز می‌شود که نرخ بالاتر ارز، به منبع درآمد دولت تبدیل شود. در چنین وضعی، سیاست ارزی به‌تدریج تابع نیازهای بودجه‌ای می‌شود.

ممکن است گفته شود فروش دلار، ریال را از بازار جمع می‌کند و به کاهش نقدینگی کمک خواهد کرد. این حرف تا زمانی درست است که ریال جمع‌آوری‌شده دوباره خرج نشود. اگر منابع حاصل در اختیار دولت قرار گیرد و دولت آن را صرف حقوق، پرداخت بدهی یا هزینه‌های جاری کند، پول دوباره به شبکه بانکی برمی‌گردد. بنابراین اثر انقباضی فروش ارز می‌تواند بسیار کوتاه‌مدت باشد.

زیان اصلی اما در ترازنامه بانک مرکزی دیده نمی‌شود؛ در ذهن مردم و رفتار بنگاه‌ها شکل می‌گیرد. وقتی جامعه به این نتیجه برسد که دولت از افزایش قیمت دلار منتفع می‌شود، وعده مهار نرخ ارز را جدی نمی‌گیرد. خانواده‌ها برای حفظ ارزش پس‌انداز خود به ارز و طلا پناه می‌برند. بنگاه‌ها قیمت فروش را با احتیاط بیشتری تعیین می‌کنند و واردکننده، تولیدکننده و حتی فروشنده خرد، هزینه جایگزینی کالا را با دلار بالاتر محاسبه می‌کنند. به این ترتیب، همان سیاستی که قرار بود برای دولت ریال فراهم کند، انتظارات تورمی را تشدید می‌کند.

این شیوه در عمل شباهت زیادی به مالیات تورمی دارد؛ مالیاتی که مجلس تصویبش نکرده، نرخ و پایه مشخصی ندارد و بیشترین فشار آن بر حقوق‌بگیران، بازنشستگان و صاحبان پس‌اندازهای ریالی وارد می‌شود. دولت ریال بیشتری به دست می‌آورد، اما مردم هزینه آن را با کاهش قدرت خرید می‌پردازند.

خرید ارزان و فروش گران برای بانک مرکزی فی‌نفسه خطا نیست. مسئله، مقصد پول و انگیزه عملیات است. ذخایر ارزی باید سپر اقتصاد در برابر شوک‌ها باشند، نه قلک هزینه‌های جاری دولت. کسری بودجه با فروش گران‌تر دلار درمان نمی‌شود؛ فقط صورت‌حساب آن، با کمی تأخیر، به شکل تورم و بی‌اعتمادی برای مردم ارسال می‌شود.
https://t.me/social_transparence

✅روایت گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل از پرونده اعدام علیرضا سپاهی

✍️حسین باستانی
مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، با انتشار گزارشی فرایند اعدام علیرضا سپاهی و نحوه مواجهه قوه قضاييه با پرونده او  را توضیح داده است.

خانم ساتو نوشته است: «این پرونده با نگرانی‌های جدی در مورد نحوه رفتار با متهمان و دادرسی عادلانه همراه بوده است. بنا بر گزارش‌ها، مادر علیرضا سپاهی در مقابل او شکنجه شده است، و خود او و پسرعمویش در مقابل خانواده‌شان مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار گرفته‌اند.»

گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، در متن خود به حمله قلبی علیرضا سپاهی اشاره کرده و آورده: «دادگاه انقلاب اصفهان، علیرضا را به اعدام محکوم کرد. اما اندکی پیش از زمان تعیین شده برای اعدام، او دچار حمله قلبی شد و به بیمارستان منتقل شد. تنها چند روز بعد از بیمارستان مرخص و به زندان بازگردانده شد. جایی که هر روز را با ترس از اعدام سپری کرد، تا زمانی که موعد او هم رسید.»

در ادامه گزارش مای ساتو آمده است: «۱۱ شهریور، درخواست تجدیدنظر او پذیرفته شده و پرونده‌اش برای رسیدگی مجدد ارجاع شده بود. با این حال، طبق گزارش‌ها، دادگاه انقلاب اصفهان بدون رسیدگی مجدد به پرونده این درخواست را رد کرده است. حکم او در سحرگاه ۱۳ مهر در حالی اجرا شد که وکیل او هم‌چنان به دنبال راهی برای رسیدگی مجدد به این پرونده بود.»

https://t.me/social_transparence

🔻نیروهای حامی دولت یمن، یک روز پس از آغاز عملیاتی گسترده علیه شبهه‌نظامیان حوثی که مورد حمایت ایران هستند، اعلام کردند که کنترل تنگه باب‌المندب را «در اختیار دارند».

ارتش یمن نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد که نیروهای «سپر ملی»، «تیپ‌های غول» (العمالقه) و «مقاومت تهامه» عصر دوشنبه با پشتیبانی حملات هوایی عربستان، شهر مخا در ساحل دریای سرخ را به تصرف خود درآورده‌اند.

با این حال، در گزارش‌هایی متناقض، منابعی در دولت و ارتش یمن که نخواستند نامشان فاش شود، به خبرگزاری‌های رویترز و فرانسه گفتند که این نیروها تنها به حومه شهر رسیده‌اند.

همزمان حوثی‌ها اعلام کردند که فرودگاه بین‌المللی ریاض و برخی مواضع دیگر را هدف قرار داده‌اند، اما درباره وضعیت شهر مخا اظهارنظری نکردند.

منابع نظامی دولتی در گفتگو با خبرگزاری فرانسه، تصرف کامل شهر را تأیید نکردند، اما اظهار داشتند: «نیروهای ما کنترل فرودگاه نظامی ذوباب را به دست گرفته و جاده‌ای را که منطقه ذوباب را به ناحیه باب‌المندب متصل می‌کند، قطع کرده‌اند.»

https://t.me/social_transparence

✅حکایت ازدواج مهشاد وعلیرضا که روز گذشته اعدام شد باقیمونده روحم رو هم کشت...

#مهشاد_کشانی تمام تراژدی های تاریخ رو به زانو درآورد حتی شیرین و فرهاد رو ، مهشاد عشق رو فراتر از واژه‌ها معنا کرد زنده باد

🔻بهرام پارسایی_نماینده سابق مجلس:

این نسل، عجب سرِ نترسی دارد!
پای چوبهٔ دار و در آستانهٔ اعدام، سر سفرهٔ عقد می‌نشیند!
و زانوی مرگ است که از تماشای این شکوه، به لرزه می‌افتد.

https://t.me/social_transparence

📝جدال اشغالگران و مردم بر سر مالکیت فضای عمومی

✍مهرداد خدیر


♈️رئیس پلیس نظارت بر اماکن عمومی گفته خیابان های سنایی و ایرانشهر به محل دور دور عابران پیاده  تبدیل شده است‌‌.

♈️اصطلاح "دور دور" اما یادآور تردد بی هدف خودروهای جوانان در مناطق شمال شهر تهران است که هر چند آن هم در قانون جرم شناخته نشده ولی به بهانه اختلال در ترافیک با آن مقابله شد اگر چه همچنان به طرق و صور دیگر ادامه دارد.

♈️مراد از دور دور عابر پیاده اما روشن نیست. من هم گاهی در پیاده روهای دو منطقه یوسف آباد و امیر آباد راه می روم. گاهی حتی بی هدف مشخص و صرفا به قصد پیاده روی و تماشای مغازه ها و آدم ها.
آیا این هم دور دور است و  آیا قبل تر باید هدف و انگیزه را اعلام کنیم؟!

♈️تاسف بار است که در هفته نیروی انتظامی برخی از مقامات به جای ارائه فهرست خدمات  متنوع که انصافا در نبود آنها شهر از این هم آشفته حال تر خواهد شد مدام از ممنوعیت ها و مواردی می گویند که عملا پلیس را در مقابل بخشی از مردم قرار می دهد.

♈️سال ها پیش این سخن حسن روحانی رییس جمهوری پیشین دقیق بود که از پلیس خواست در موضوعاتی وارد شود که بعد از اتمام و انجام شان مردم برای پلیس کف بزنند و تشکر کنند نه آن که خود با شهروندان طرف شود.

♈️تعبیر او روشن است. کار پلیس یاری شهروندان است‌. وقتی در جست و جوی دزد و قاتل است در پایان تحسین شهروند آسیب دیده را برمی انگیزاند اما قدم زدن و پیاده روی در خیابان برای چه کسی مزاحمت ایجاد می کند در حالی که به سود مغازه داران هم هست؟

♈️از این رو به نظر می رسد مشکل جای دیگری است و پلیس هم تحت فشار ناگزیر از این گونه موضع گیری هاست‌ و آن هم مالکیت فضای عمومی است چون کسانی ایران را مِلکِ طِلقِ خود می دانند و زبان حال آنان همان جمله ضرب المثل شده بازیگر سریالی از مهران مدیری است که این شب ها از شبکه آی فیلم بازپخش می شود و چون در زمان مدیریت پیشین صدا و سیما ساخته شده قابل قبول تر از مجموعه فعلی است که جمعه شب ها پخش می شود‌.
در آن مجموعه ( اتاق عمل که نام آن به "در حاشیه" تغییر یافت) مالک بیمارستان در توجیه دخالت های خود در تمام امور می گوید: کلش واسه ماس!

♈️اقتدارگرایی ایرانی هم معتقد است فضای عمومی نیز به آنان تعلق دارد و شهروندان تنها در خانه خود می توانند چنان که مایل اند بپوشند و رفتار کنند و در باقی مکان ها و معابر و هر جا غیر چاردیواری خانه به دستورالعمل های رسمی توجه کنند.
البته بعید نیست اگر منع شرعی نبود در ذهن خانه های شیشه ای شبیه اولین رمان عطاء الله مهاجرانی را هم مد نظر داشتند!

♈️به تعبیر دیگر دعوا نه بر سر کافه و پیاده روی که بر سر مالکیت فضای عمومی است در حالی که می دانیم تمایل قلبی پلیس هم به این گونه برخوردها نیست چون می دانند وظیفه مصرح  پلیس برخورد با جرم و مجرم است و جرم هم فعل یا ترک فعلی است که قانون برای آن مجازات تعیین کرده باشد در حالی که کافه نشینی و پیاده روی ولو مکرر جرم نیست و اطلاق عنوان دور دور عابر پیاده بر آن نیز وجاهت حقوقی ندارد.

♈️واقعیت این است که از ۹۰ میلیون باشندگان ایران کنونی تنها ۲۵ میلیون نفر شاغل اند و اگر کودکان و سال خوردگان و افراد دارای مشکلات جسمی یا علاقه مند به خانه نشینی را کسر کنیم بقیه روزانه در سطح شهرها و روستاها تردد دارند و پلیس و نیروی انتظامی وظیفه دارد از آنها حمایت کند نه آن که به دنبال انگیزه شان از رفت و آمد باشد!

♈️دلیل آن که سابق بر این از عنوان شهربانی استفاده می شد و مدتی هم زیر نظر شهرداری بود و در حال حاضر هم به‌رغم تبدیل به یکی از نیروهای نطامی با وزارت کشور ارتباط دارد و آقای وزیر نیز سابقه خدمت در همین نیرو را دارد همین است که سر و کار آنان با شهر و شهروندان است.

♈️یادمان باشد امتیاز هر شهر به مکان های عمومی آن است و میزان استفاده شهروندان از آنها.
با این نگاه تردد عابران پیاده نشانه سلامت ‌و نشاط شهر است و مالکیت عمومی از آن همگان است و البته نقش پلیس حفاظت از امنیت شهروندان نه آن که کی کجا می رود و چرا می رود.
جدای اینها خیابان پیاده رو مکان نیست که ذیل عنوان اماکن قرار گیرد.

♈️از سه ساحت خصوصی و عمومی و رسمی تلاش برای تصرف دومی با تصور رسمی و دولتی بودن آن خطاست و ره به جایی نمی برد چه در قالب تحمیل یک سبک خاص پوشش باشد و چه تعیین تکلیف برای نوع قدم زدن و کافه نشینی، چرا که اولا این موارد تابع عرف است و ثانیا نقش مهم پلیس آن است که به تسهیل آن کمک کند. 
کاری که در عرصه های دیگر کما بیش انجام می دهد و نباید اجازه دهند برخی امور فرعی و حاشیه ای بر کلیت خدمات پلیس سایه اندازد.

https://t.me/social_transparence

تصویر سمت چپ
♦️ استوری حامد بهداد برای مهشاد و علیرضا سپاهی که دیشب ازدواج کردن و صبح امروز علیرضا اعدام‌شد .

https://t.me/social_transparence

♦️ استوری حامد بهداد برای مهشاد و علیرضا سپاهی که دیشب ازدواج کردن و صبح امروز علیرضا اعدام‌شد .

‍زمان شروع نبرد سوم؛ احتمالا بعد از انتخابات کنگره آمریکا

مهستان؛ ایران حاضر به مذاکره هسته‌ای با آمریکا نشده و بر جدا کردن مذاکرات پایان جنگ از مذاکرات هسته‌ای تاکید کرده است. این موضع را که بارها از مقامات ایران شنیده ایم، دیشب نورالدین الدغیر خبرنگار الجزیره در تهران هم توییت کرد.
امید برای حل ماجرای جنگ ایران و آمریکا از طریق مذاکره فعلا بسیار کمرنگ شده است. چنان که خبرنگار الجزیره هم در همان توییت کذایی نوشت: حالا همه چشم به میدان نبرد دوخته‌اند!

تحرکات میانجی‌ها هم به نظر کمتر از قبل است و دو روزی است قطر هم به سکوت پاکستان پیوستن است و از عمان، معتمد همیشگی تهران، هم خبر جدیدی نیست.
جنگ حالا نزدیک‌تر به نظر می‌رسد.
اما نبرد سوم چه زمانی آغاز خواهد شد؟

بخشی از پاسخ این سوال به آمادگی‌های عملیاتی طرفین و در دسترس بودن اهداف عملیاتی بستگی دارد. چیزی که رصد آن برای رسانه‌های ناممکن است. اما بخشی از پاسخ هم با متغیرهای سیاسی گره خورده و مهم‌ترین متغیر کوتاه مدت هم انتخابات کنگره آمریکا در اواسط آبان است.
در آمریکا حزب جمهوری‌خواه در رقابت انتخاباتی به سراشیبی افتاده، کار از مجلس نمایندگان گذشته و حالا حتی اکثریت مجلس سنا هم در خطر است. جنگ با ایران و افزایش قیمت سوخت و تورم ناشی از آن نقش قطعی در این وضعیت دارد.

در حزب جمهوری‌خواه کسی جرات نقد ترامپ را ندارد اما احتمالا بیشتر اعضای حزب و حتی شاید خود ترامپ از شروع این جنگ دل خوشی ندارند.
احتمالا ترامپ اگر بتواند واکنش ایران به هر حمله جدیدی را پیش‌بینی و مهار کند، تردیدی برای یک حمله سریع و برق آسا قبل از انتخابات کنگره ندارد. حمله به تأسیسات هسته‌ای و از جمله کوه کلنگ با چاشنی چند ترور از مقامات، اعلام پیروزی و تمام!

مشکل او اینجاست که با چنین کاری نه نظام سیاسی فرو می‌پاشد و نه واکنش قابل کنترلی نشان می‌دهد. ایران احتمالا از NPT خارج می‌شود و دکترین هسته‌ای خود را به سمت ساخت سلاح می‌برد. حتی اگر این هم برای ترامپ مهم نباشد، ایران دست از تلاش برای اعمال حاکمیت بر هرمز برنمی‌دارد و این یعنی خبری از سقوط قیمت نفت و کاهش فشار بر اقتصاد جهانی نخواهد بود. بگذریم که حوثی‌های متحد ایران حالا در کرانه باب المندب ساعتشان را به وقت بستن این تنگه کوک کرده‌اند و بدشان نمی‌آید در هماهنگی با تهران کلید باب المندب را هم به ته دریای سرخ بیندازند.

عقب زدن حوثی ها از مواضعی که به تازگی به دست آورده‌اند، شرط لازم هر عملیاتی علیه ایران است و البته که کار ساده‌ای نیست. احتمالا ترامپ ترجیح می‌دهد دندان روی جگر بگذارد و ریسک جدیدی نکند و تسویه حساب با ایران را به بعد از انتخابات موکول کند.

در اسراییل نتانیاهو هم منتظر انتخابات است و هر جنگی بین ایران و آمریکا برای او یک فرصت طلایی است تا در جایگاه آقای امنیت به رای‌دهندگان بگوید چگونه آمریکا را به جنگ با بزرگترین دشمن اسراییل مشغول کرده و یهودیان را در ساحل امن سلامت به تماشای آتش‌بازی در خاورمیانه برده است.
تحرکات اخیر بی‌بی و داستان عجیب و غریب هواپیمای فلای دبی نشانه تلاش او برای معرفی کردن ایران به عنوان خطر تروریستی جهانی است.

اما نتانیاهو بدون جنگ هم به احتمال بسیار زیاد قدرت را از دست نمی‌دهد. حزب او چند کرسی کمتر از حزب یاشار به رهبری آیزنکوت به دست می‌آورد اما مخالفانش که از راست افراطی تا چپ در آن فراوانند بدون ائتلاف با احزاب عرب نمی‌توانند دولت تشکیل دهند و البته که راست افراطی زیر بار ائتلاف با اعراب نمی‌رود.
بی‌بی بدون پیروزی تا انتخابات مجدد در اوایل سال آتی خورشیدی در قدرت می‌ماند. جنگ آن قدر برای او واجب نیست که دست به ریسک بزرگی بزند و اسراییل خود پیشگام حمله به ایران شود.

ایران تمام تمرکزش را بر ادامه بالا بردن هزینه عبور نفت از تنگه هرمز گذاشته و بعید است شروع کننده نبرد جدید باشد.
ایران احتمالا هنوز امیدوار است که ترامپ در آخرین لحظات برای نجات انتخاباتی به شرایط ایران تن دهد؛ اگر نه شکست در انتخابات را تجربه کند. البته که استراتژیست‌های تهران احتمالا در مورد تأثیر شکست انتخاباتی بر رفتار ترامپ دچار برآورد بیش از حد هستند و بعید نیست که آن شکست، نه ترامپ را چندان مهار کند و نه دست او را در مذاکره پایین بیاورد.

بعید نیست ایران در آستانه انتخابات، تنش را بالاتر ببرد تا اثر ضربه را بیشتر کند اما ملاحظات داخلی و به خصوص جامعه به جان آمده از فشار جنگ و تورم، تصمیمات تهران را محتاطانه می‌کند تا پیشگام نبرد سوم نشود.
با این اوصاف نبرد سوم احتمالا بعد از انتخابات کنگره آمریکا در اواسط آبان شروع می‌شود. اما باید در نظر داشت اگر فرصت عملیاتی در اختیار ترامپ و نتانیاهو قرار بگیرد در استفاده از آن تردید نخواهند کرد
https://t.me/social_transparence

🚨 زلزله نظامی در یمن؛ اخبار تکمیلی در استوری سقوط تعز و محاصره مرگبار در باب‌المندب!

ورق جنگ در چند ساعت برگشت! با سقوط فرودگاه استراتژیک تعز، نیروهای حوثی در نوار ساحلی در محاصره کامل صدها جنگنده و آپاچیِ ائتلاف قرار گرفتند.

پشت‌پرده این پاتک ویرانگر، یک اتحاد بی‌سابقه است: کنار گذاشتن اختلافات نیروهای نیابتی، فرماندهی واحد و هدایت اطلاعاتی توسط ۳۰۰ مشاور آمریکایی و پاکستانی! دولت یمن اولتیماتوم نهایی را صادر کرده: «تسلیم شوید و عفو بگیرید، یا نابود شوید!»


.... و شاید حالا نوبت حشدالشعبی و سایر مزدوران در عراق برسد

🔹اسرائیل هیوم:

🔹ایالات متحده به اسرائیل مجوز داده است و محدودیت‌های عملیاتی را برای نیروی هوایی اسرائیل در حریم هوایی عراق لغو کرده است. به گفته منابع، این مجوز به اسرائیل اجازه می‌دهد تا به گروه‌های شبه‌نظامی مورد حمایت ایران در منطقه حمله کند

البته موقع خروج نیروهای آمریکایی از عراق مجتبی خامنه ای جشن گرفت که امریکا از منطقه فراری شده است

https://t.me/social_transparence

علی رفت و حالا مجتبی مانده و حوضش

✅در موازنه قوای جهانی، چین به هیچ وجه حاضر نیست ایران را متحد استراتژیک خود کند

خراتیان: چین می گوید حداکثر یک رابطه مخفیانه محدود با شما خواهم داشت، که لو نرود و افشا نشود، چون اگر افشا شود، باید به آمریکا پاسخگو باشم.

چین ارسال تصاویر ماهواره‌ای به ایران را متوقف کرده است.
چینی ها می گویند اگر وقت ملاقات می خواهید اول بگویید حرف جدیدی دارید یا نه؟

https://t.me/social_transparence

🔵🔴ایران پیش از توافق با جهان باید با خودش به توافق برسد

📄 الشرق‌الاوسط | محمد الرمیحی

محمد الرمیحی ریشه اصلی «مسئله ایران» را نه صرفاً اختلاف تهران و واشنگتن، بلکه چندپارگی ساختار تصمیم‌گیری در جمهوری اسلامی می‌داند. از نگاه او، هیچ میانجی‌ای نمی‌تواند به توافقی پایدار برسد وقتی مشخص نیست مذاکره‌کننده ایرانی تا چه اندازه اختیار دارد و آیا توافق او تمام مراکز قدرت و نهادهای مسلح را متعهد خواهد کرد یا نه.

او پیشنهاد ایران برای بازکردن هرمز را گامی مثبت اما محدود می‌داند؛ زیرا حتی حل مسئله تنگه، اختلافات بر سر برنامه هسته‌ای، موشک‌های بالستیک و گروه‌های مسلح وابسته به تهران را برطرف نمی‌کند. الرمیحی همچنین تأکید می‌کند لبنان و یمن کشورهای مستقلی هستند و آینده گروه‌های مسلح آنها نباید بدون مشارکت نهادهای رسمی این کشورها به کارت مذاکرات تهران تبدیل شود.

نویسنده تفاهم‌نامه اسلام‌آباد را نمونه‌ای برای نشان‌دادن مشکل می‌داند: اگر پس از امضای یک توافق، یک نهاد مسلح بتواند برخلاف تعهد دولت عمل کند، اعتبار امضای مقام‌های رسمی زیر سؤال می‌رود. به اعتقاد او، آزمون واقعی توافق نه در اتاق مذاکره، بلکه زمانی است که دستور اجرای آن به نهادهایی می‌رسد که ابزار نظامی و امنیتی در اختیار دارند.

الرمیحی ابهام درباره اختیارات هیئت ایرانی در نیویورک و مخالفت‌های داخلی پس از مذاکرات را نشانه دیگری از همین مسئله معرفی می‌کند. او با اشاره به روایت محمدجواد ظریف از دوران وزارت خارجه استدلال می‌کند که همه تناقض‌های سیاست خارجی ایران الزاماً تاکتیک‌های حساب‌شده مذاکراتی نیستند و بخشی از آنها می‌تواند محصول رقابت و بی‌اعتمادی میان مراکز مختلف قدرت باشد.

از نگاه نویسنده، ساختاری که با توزیع قدرت میان نهادهای متعدد برای حفاظت از نظام ایجاد شده، اکنون در برخی مواقع تصمیم‌گیری را دشوار کرده است. چندین مرکز می‌توانند با تصمیم‌ها مخالفت کنند، حدود اختیارات همیشه روشن نیست و مسئولیت شکست نیز میان نهادها تقسیم می‌شود. بااین‌حال، الرمیحی هشدار می‌دهد این وضعیت را نباید به تقابل ساده «دیپلمات‌های صلح‌طلب» و «نظامیان جنگ‌طلب» تقلیل داد؛ اختلافات درون هر یک از این مجموعه‌ها نیز وجود دارد.

او معتقد است فشار اقتصادی نیز الزاماً این مشکل را حل نمی‌کند؛ تحریم‌ها ممکن است مراکز قدرت را به توافق داخلی سوق دهند، اما می‌توانند رقابت و اتهام‌زنی میان آنها را نیز تشدید کنند. بنابراین ادامه بحران، ضرورت تصمیم‌گیری را بیشتر می‌کند اما لزوماً دستیابی به تصمیم مشترک را آسان‌تر نمی‌سازد.


جمع‌بندی الرمیحی این است که پیش‌شرط هر توافق پایدار خارجی، شکل‌گیری اجماعی در داخل ساختار قدرت ایران درباره منافع ملی، حدود اختیارات و اجرای تعهدات است. تا زمانی که یک توافق خارجی بتواند از سوی بخشی از ساختار قدرت متوقف یا نقض شود، ابتکارات دیپلماتیک نیز شکننده باقی خواهند ماند؛ به تعبیر نویسنده، ایران پیش از توافق با جهان باید ابتدا با خودش به توافق برسد.

فوکوس

https://t.me/social_transparence