منظورمهٔ حیدربابا
حیدربابا چو ابر شَخَد ، غُرّد آسمان
حیدربابا ایلدیریملار شاخاندا سیلابهای تُند و خروشان شود روان
سئللر سولار شاققیلدییوب آخاندا صف بسته دختران به تماشایش آن زمان
قیزلار اوْنا صف باغلییوب باخاندا بر شوکت و تبار تو بادا سلام من
سلام اولسون شوْکتوْزه ائلوْزه ! گاهی رَوَد مگر به زبان تو نام من
منیم دا بیر آدیم گلسین دیلوْزه 🕊
حیدربابا چو کبکِ تو پَرّد ز روی خاک
حیدربابا ، کهلیک لروْن اوچاندا خرگوشِ زیر بوته گُریزد هراسناک
کوْل دیبینن دوْشان قالخوب قاچاندا باغت به گُل نشسته و گُل کرده جامه چاک
باخچالارون چیچکلنوْب آچاندا ممکن اگر شود ز منِ خسته یاد کن
بیزدن ده بیر موْمکوْن اوْلسا یاد ائله دلهای غم گرفته ، بدان یاد شاد کن
آچیلمیان اوْرکلری شاد ائله🕊
حیدربابا چو داغ کند پشتت آفتاب
حیدربابا ، گوْن دالووی داغلاسین ! رخسار تو بخندد و جوشد ز چشمه آب
اوْزوْن گوْلسوْن ، بولاخلارون آغلاسین ! یک دسته گُل ببند برای منِ خراب
اوشاخلارون بیر دسته گوْل باغلاسین ! بسپار باد را که بیارد به کوی من
یئل گلنده ، وئر گتیرسین بویانا باشد که بخت روی نماید به سوی من
بلکه منیم یاتمیش بختیم اوْیانا 🕊
حیدربابا ، همیشه سر تو بلند باد
حیدربابا ، سنوْن اوْزوْن آغ اوْلسون ! از باغ و چشمه دامن تو فرّه مند باد
دؤرت بیر یانون بولاغ او ْلسون باغ اوْلسون ! 🕊
از بعدِ ما وجود تو دور از گزند باد
بیزدن سوْرا سنوْن باشون ساغ اوْلسون ! دنیا همه قضا و قدر ، مرگ ومیر شد
دوْنیا قضوْ-قدر ، اؤلوْم-ایتیمدی این زال کی ز کُشتنِ فرزند سیر شد ؟
دوْنیا بوْیی اوْغولسوزدی ، یئتیمدی
