یکی از مهم‌ترین کارها برای بالا بردن کیفیت یه متن، اینه که ببینیم چقدر نوشته‌های ما context independent است.
چه زمانی با این موضوع بیشتر مواجه می‌شیم؟ وقتی هم‌زمان با افرادی از کشورها/فرهنگ‌های مختلف همکاری می‌کنیم. این‌جاست که می‌بینیم جمله‌ای که برای ما در فارسی واضحه، فقط به این خاطر بوده که context مشترک زیادی داریم. نه چون ما اونو واضح نوشته‌ایم!
حالا وقتی همون جمله رو به زبان/فرهنگ دیگری ترجمه می‌کنیم و به فردی با کانتکست متفاوت ارائه میدیم، می‌بینیم که چقدر همه چیز مبهم و عجیب به نظر می‌رسه! این‌جاست که بنظرم به محدودیت توانایی communicationمون پی می‌بریم.
حالا در این شرایط، اگر بتونیم نوشته‌ای داشته باشیم که افرادی با کانتکست‌های مختلف بتونن ازش استفاده کنند و ابهام رو به حداقل برسونیم، می‌تونیم ادعا کنیم که در حد توان (هرچند شاید ۱۰۰٪ نشه هیچ‌وقت) language independent نوشته‌ایم.
در عصر ai هم اگر قرار باشه نوشتهٔ ما در آن واحد به زبان‌های مختلفی خونده بشه (که همین الان در ساب‌استک و توییتر داره می‌افته)، این بخش از مهارت نوشتن پررنگ‌تر می‌شه.
@sinusealpha_channel
Post #596
1.3K
- 👍 11
- ❤ 7
- 💯 3
- 🔥 2